Η Μανιάτικη Διάλεκτος

Για κάθε λαό η γλώσσα και το θρήσκευμα αποτελούν τα δύο βασικότερα κομμάτια πολιτισμού που τον κάνουν ξεχωριστό σαν έθνος, αλλά και τον χαρακτηρίζουν στον χώρο και στο χρόνο. Οι Έλληνες σήμερα αν θέλουμε να περηφανευόμαστε για την καταγωγή μας από τους αρχαίους θα πρέπει να αναλογιστούμε την γλώσσα μας, μιας και το θρήσκευμα είναι διαφορετικό.

Κάποιες περιοχές της Ελλάδας διατήρησαν σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτα βασικά στοιχεία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας. Μία από αυτές τις περιοχές ήταν και η Μάνη. Ο λόγος που συνέβη αυτό είναι διότι κάποιες περιοχές δέχτηκαν μέσα στην ροή της ιστορίας ελάχιστα ξένα προς τον τόπο πολιτιστικά γνωρίσματα και συνεπώς και γλωσσικά. Χωρίς φόβο ιδιαίτερης αυθαιρεσίας θα μπορούσαμε να κατατάξουμε σε βαθμό αρχαιοφάνειας τα διάφορα ελληνικά γλωσσικά ιδιώματα ως εξής¨

  1. Μάνη και Τσακωνιά
  2. Κύπρος, Πόντος, Σφακιά, Ν. Δωδεκάνησα, Παλαιά Αθήνα, Μέγαρα
  3. Νησιά Αιγαίου, Κύθηρα, Ζάκυνθος, Κεφαλονιά, Ν. Εύβοια, Ν.Δ Αρκαδία, Κρήτη
  4. Πελοπόννησος
  5. Νότια Στερεά Ελλάδα
  6. Κεντρικός κορμός Ελλάδας, Μακεδονία, Θράκη, Ρωμυλία, Μικρά Ασία

Η τσακώνικη και η παραταινάρια ( Μανιάτικη ) γλώσσα είναι άμεσα επιβιώματα της δωρικής διαλέκτου με εμφανή και τα λιγοστά νεότερα επιστρώματα μέσα στους αιώνες.

Τα επιστρώματα αυτά προήλθαν στις περιοχές αυτές από τους πληθυσμούς που κινήθηκαν εκεί κατά την Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο. Αλλά και τα διάφορα λατινικά στοιχεία στην γλώσσα δεν πρέπει να μας ξενίζει καθώς η λατινική γλώσσα είναι κλαδί της δωρικής διαλέκτου. Πολύ σημαντικά στοιχεία επίσης της παραταινάριας γλώσσας που παραπέμπουν στην αρχαία δωρική είναι τα τοπωνύμια, τα επίθετα, τα επιτατικά προσφύματα, η αρχαϊκή προστακτική, η προφορά και η μορφή των λέξεων.

Τέλος το σημαντικότερο γνώρισμα είναι η λιγόλογη αλληγορία ( ποιητική περιγραφή ) που ταυτίζεται με την ομιλία των αρχαίων Λακώνων δηλαδή λίγα λόγια με πολύ νόημα. Ικανότητα της πλήρους περιγραφής με βραχύ λόγο. Το λακωνίζειν.

Πηγή: Κυριάκος Κάσσης