Μανιάτικες Δίπλες

Οι δίπλες ήταν τα γλυκά του γάμου και της χαράς.

Ευτυχώς είναι ένα έθιμο που συνεχίζεται στη Μάνη και διαδίδεται και σε άλλες περιοχές. Την προπαραμονή τον γάμου ετοιμάζονται τα γλυκά. Μαζεύονται αρκετές γυναίκες από νωρίς το πρωί και τα παρασκευάζουν τραγουδώντας μέχρι το βράδυ

Για ένα γάμο χρειάζονται περίπου 800 κομμάτια για να διπλοκεραστούν οι καλεσμένοι.

ΥΛΙΚΑ (για 40 κομμάτια)

  • 6 αυγά
  • 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
  • μισό κουταλάκι αλάτι
  • 3 κουταλιές ζάχαρη
  • 3 κουταλιές λάδι
  • 3 κουταλιές ούζο ή 2 βανίλιες
  • καρύδι τριμμένο και κανέλα
  • λάδι για τηγάνισμα

Για το σιρόπι

  • 1 κιλό μέλι,
  • μισό ποτήρι νερό (να βράσουν 2′)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Χωρίζουμε τα ασπράδια από τους κρόκους.

Κτυπάμε τους κρόκους με τη ζάχαρη και φτιάχνουμε χτυπώντας τ’ ασπράδια μαρέγκα.

Ενώνουμε τα δύο μίγματα και προσθέτουμε το ούζο, το λάδι, τη βανίλια και το αλάτι.

Αρχίζουμε να ρίχνουμε σιγά- σιγά το αλεύρι (όσο πάρει) ανακατεύοντας με το χέρι.

Προσοχή, διότι αυτή η ζύμη σφίγγει πολύ εύκολα. Ζυμώνουμε με λαδωμένα χέρια και ετοιμάζουμε ένα ζυμάρι ελαφρώς σκληρό, το οποίο αφήνουμε να σταθεί σκεπασμένο με βρεγμένη πετσέτα για μισή ώρα περίπου.

Παίρνουμε κομμάτια ζύμης και ανοίγουμε φύλλα πολύ λεπτά με τη βέργα ή το ειδικό μηχάνημα. Κόβουμε με ροδάκι ή μαχαίρι τα φύλλα σε διάφορα σχήματα, λωρίδες ή τετράγωνα και τα ψήνουμε σε βαθύ σκεύος με άφθονο καυτό λάδι διπλώνοντάς τα με δυο πιρούνια (ψήνονται πολύ γρήγορα).

Τις βγάζουμε σε ταψί στρωμένο με άφθονο απορροφητικό χαρτί. Βουτάμε μια – μια στο ζεστό σιρόπι και τις βάζουμε σε τρυπητό να στραγγίσουν.

Στη συνέχεια τις αραδιάζουμε σε πιατέλες ρίχνοντας επάνω τριμμένο καρύδι και κανέλα.

Δήμος Αν. Μάνης: Πολιτιστικό καλοκαίρι 2012

 

Ένα ταξίδι που ξεκίνησε από την Κρανάη, με ρεσιτάλ για πιάνο και δύο φωνές κάτω από το φως της πανσελήνου και ολοκληρώθηκε στην Αρεόπολη με ήχους της Ελλάδας μέσα από το μπουζούκι.

Ένα εικοσαήμερο όπου για μια ακόμα χρονιά καταξιώθηκε η ψυχαγωγία και ο πολιτισμός σε μια περιοχή με σπουδαία πολιτισμική και ιστορική παράδοση που τιμά και σέβεται αρχές και αξίες.

Πολλές και φέτος οι θεματικές ενότητες- μουσικές βραδιές, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις , αναπαραστάσεις παραδοσιακού γάμου, καραγκιόζης, παιδικές παραστάσεις και βραδιές γευσιγνωσίας- οι οποίες έλαβαν χώρα σε όλες τις γωνιές του Δήμου Ανατολικής Μάνης.
Η πανσέληνος της 2ας Αυγούστου στην Κρανάη άρχισε να ταξιδεύει μαγευτικά τον κόσμο σε έργα Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, Γιαννίδη, Κωνσταντινίδη, Verdi, Tchaikovski, ενώ το ταξίδι συνεχίστηκε με θέατρο, ποίηση και τραγούδια στο εντυπωσιακό σκηνικό των Μανιάτικων Πύργων στα Μουντανίστηκα.
Σε μια βραδιά ποίησης και μουσικής ο λόγος του Νικηφόρου Βρεττάκου (συνδιοργάνωση με το Επιμελητήριο Λακωνίας για τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του) σήμερα γίνεται πιο επίκαιρος από ποτέ.
Στην Καρδαμύλη (για πρώτη φορά σε συνδιοργάνωση με το Δήμο Δυτικής Μάνης) και στην Αρεόπολη η θεατρική ομάδα του Δήμου Ανατολικής Μάνης αναβίωσε τα δρώμενα του μανιάτικου γάμου.
Στο Σκουτάρι, σε μία από τις ομορφότερες παραλίες της Λακωνίας, οι νέοι και όχι μόνο ξεφάντωσαν με καλή παρέα , μουσική και χορό σε ένα μοναδικό beach party.
Στην πλατεία του Παρθεναγωγείου, το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ρήτα, μουσική και τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου, έθεσε την καρδιά του προβλήματος της κρίσης στη χώρα μας «Κύριε Υπουργέ, τι έγινε με το θέμα μ΄;».
Στην πλατεία Μαυρομιχάλη στο Γύθειο, η Μελίνα Ασλανίδου και ο Δημήτρης Μπάσης έγιναν μια μεγάλη παρέα με τον κόσμο και τραγούδησαν μαζί τραγούδια ξεχωριστά στην καλύτερη μουσική παράσταση του καλοκαιριού.
Ο Οργανισμός Ελληνικού Θεάτρου ΑΙΧΜΗ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Νικολαίδη, παρουσίασε στην Κρανάη τους Πέρσες του Αισχύλου, με πρωταγωνιστές την Φωτεινή Φιλοσόφου και τον Ζαχαρία Ρόχα.
Η Γιορτή Παραδοσιακών προϊόντων στο 2ο ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ στην Πετρίνα που διοργάνωσε ο Σύλλογος Γυναικών Πετρίνας «ΕΣΤΙΑ» σε συνδιοργάνωση με την ΣΚΕΠ, τον ΠΑΟ ΣΜΥΝΟΥΣ και τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Πετρίνας, κατέδειξε ότι ο παραγωγικός πλούτος είναι μοναδικός.
Στο Ακρογιάλι στην Αβία και στον Γερολιμένα, η θεατρική ομάδα του Δήμου Ανατολικής Μάνης, παρουσίασε, στα πλαίσια πειρατικής βραδιάς, τις περιπέτειες του Οιτυλιώτη πειρατή Μιχάλη Μανιάτη.
Ο Μπάμπης Τσέρτος και η Νάντια Καραγιάννη, αυθεντικοί καλλιτέχνες, μακριά από τις σειρήνες της περιστασιακής μουσικής, παρουσίασαν στην Αρεόπολη λαϊκά, ρεμπέτικα και παραδοσιακά τραγούδια.
Στο Συνοικισμό , στο Γύθειο, το ΚΑΦΕ ΑΜΑΝ, με τις φωνές της Θεοδοσίας Στίγκα, του Μάνου Κουτσαγγελίδη και του Κώστα Φέρρη ξαναζωντάνεψε τα μονοπάτια του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Ο γευστικός και γαστριμαργικός πλούτος αναδείχθηκε σε δύο εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Αρεόπολη – μανιάτικη κουζίνα με τον γνωστό τηλεοπτικό μάγειρα Ευτύχιο Μπλέτσα και Γιορτή Φραγκόσυκου σε διοργάνωση του Συλλόγου Αεροπολιτών – αποδεικνύοντας ότι ο τόπος μας έχει την διατροφική απάντηση στην επικρατούσα ταχυφαγία.

Η Γιώτα Νέγκα και ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, στην Αρεόπολη, με οδηγό τις ελληνικές ταινίες, ταξίδεψαν τον κόσμο στην μαγεία του ελληνικού κινηματογράφου.
Το αυθεντικό ελληνικό πανηγύρι του χωριού ξαναζωντάνεψε στα Κόκκινα Λουριά, στην Πετρίνα, στην Κοίτα, στο Μαυροβούνι και στον Άγιο Βασίλειο.
Ξεχωριστή θέση στις φετινές εκδηλώσεις είχαν και τα παιδιά τα οποία και ταξίδεψαν στο μαγικό κόσμο του κουκλοθέατρου, του παιδικού θεάτρου και του καραγκιόζη.
Ένα ταξίδι παραμύθια από την Κίνα μέχρι τη Λιβύη και από την Ιταλία μέχρι τα βάθη της ελληνικής παράδοσης, σε μια μοναδική παραμυθο-σκυταλοδρομία, σε κείμενα & σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πρασσά, γεμάτο χιούμορ, συγκίνηση, μουσικές και μηνύματα, απόλαυσαν στην Αρεόπολη.

Ενώ 16 κούκλες (δράκος, δρακάκι, ιπποπόταμος, ιπποποταμάκι, ψαράκι, γυρινάκι, βάτραχος, αλογίνα, ελεφαντίνα, καλαμαράκι-καιθαρίστας,αχινός, κόρη της θάλασσας, άνθρωπος) στην πλατεία Παρθεναγωγείου στο Γύθειο, μαζί με ένα καράβι- ναυάγιο, έγιναν «πειρατές» μαζί με τα παιδιά, για να δώσουν μάχη με το άδικο, προκειμένου να φτιάξουν έναν κόσμο καλύτερο και πιο καθαρό χωρίς ίχνος ρύπανσης που τόσα προβλήματα δημιουργούν.

Στο Περιβολάκι στο Γύθειο, μια αλεπού, ένα λιοντάρι, ένας ποντικός, ένα δελφίνι, οι βάτραχοι και άλλα ζώα το έσκασαν από τους «Μύθους του Αισώπου» βρέθηκαν ανάμεσα στα παιδιά τα οποία γέλασαν, συγκινήθηκαν παράλληλα όμως τα έβαλαν στη διαδικασία να σκεφτούν με τις ιστορίες τους για το τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας.
Οι παραστάσεις του Καραγκιόζη στο Κότρωνα, Κοκκάλα, Άλικα, Αγγειαδάκι, Πύργο Δυρού, Οίτυλο, Πετρίαν, Σκαμνάκι, Καρβελά, Σκουτάρι, Άγιο Νικόλαο, Άγιο Βασίλειο, Πλάτανο, Σιδηρόκαστρο, Κονάκια, Αρεόπολη, Γύθειο και Φλομοχώρι, κατέδειξαν ότι το Θέατρο Σκιών διαχρονικά είναι σταθερή αξία για το κοινό των μικρών ηλικιών όσο και τους μεγαλύτερους.
Στο αίθριο του Δημαρχείου, πραγματοποιήθηκε έκθεση του πλούσιου φωτογραφικού υλικού του Γιάννη Βουρλίτη – δωρεά του ίδιου στο Δήμο- και το οποίο ταξιδεύει (μαυρόασπρα) τον θεατή στην ιστορία του Γυθείου και της Μάνης.
Το πολιτιστικό καλοκαίρι, είναι πλέον θεσμός για το Δήμο Ανατολικής Μάνης, για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής, οι οποίοι κατά χιλιάδες- χωρίς υπερβολή- παρακολούθησαν και εφέτος τις εκδηλώσεις.

Χαραμιάνοι (Κοίτα)

Οικογένεια Χαραμή (Κοίτα)

Μια πολύ παλιά και εκτεταμένη οικογένεια στην περιοχή της Κοίτας είναι η πατριά των Χαραμιάνων. Το όνομα Χαραμής είναι Βυζαντινό και υπάρχουν δύο ερμηνείες για την προέλευση του. Από το Ελληνικό χάρμα ή από το Αραβικό που σημαίνει επιδρομέας. Ας μην ξεχνάμε πως οι μεσομανιάτες ασκούσαν πειρατικές επιδρομές κυρίως σε αλλόθρησκους ήδη από τους ρωμαϊκούς χρόνους. Αδελφές οικογένειες με τους Χαραμιάνους είναι ο Αυγουλέας και ο Δημαρόγκονας του Κούνου. Μάλιστα χαρακτηρίζονται ως ένα αίμα ( κοινής καταγωγής ).

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους αποτελούσαν την ισχυρότερη οικογένεια στην Κοίτα μαζί με τους Καουριάνους απόγονους του Κάουρα που εποίκησαν στην Κοίτα γύρω στα 1460. Μετά την κάθοδο των Νικλιάνων στην περιοχή του τέως δήμου Μέσσης, οι Χαραμιάνοι εκτοπίστηκαν διατηρώντας όμως κάποια ισχύ στα γύρω χωριά του Κατωπαγγιού. Χαρακτηριστικό το δίστιχο της εποχής το οποίο τραγουδούσε Νικλιάνος:

 ‘‘Αν εφοβόμου Χαραμή και σκιάζομου Καούρη

Στον πύργο μ δεν ανέβαινα να κάμω τον γκιαούρη»

Μία από τις τελευταίες αναφορές παρουσίας των Χαραμιάνων στην Κοίτα ευρίσκεται στο Ημερολόγιο του πρακτικού γιατρού Παπαδάκη που γιάτρευε πληγές κατά την διάρκεια των εμφύλιων σπαραγμών στην Μάνη, στο φύλλο 33 «Πάνου Χόρα Κίττας» γύρω στα 1760

«Ο Κηριακούλης Χαραμής μπαλοτηά στο κεφάλι και χέρη, η νύφη του η Θοδωρού μπαλοτηά στο χέρι, ο γιόστις ο Βασίλης μπαλοτηά στο μηρί, ο αφέντης του μπαλοτηά στι μπλάτη».

Κατά την διάρκεια των Ορλοφικών πολλοί Χαραμιάνοι εγκατέλειψαν την Μάνη για διάφορους κοινωνικούς λόγους. ( Βεντέττες, οικονομικά, κτλ…). Κινήθηκαν κυρίως προς την περιοχή της Νεάπολης Λακωνίας και της Μονεμβασιάς όπου εγκαταστάθηκαν και άλλοι μετά τον απελευθερωτικό αγώνα. Η οικογένεια έλαβε μέρος στα Ορλωφικά και συμμετείχε στους αγώνες του Λάμπρου Κατσώνη. Αναφέρεται ο Παύλος Χαραμής (Παύλοβιτς), ο οποίος ακολούθησε τον Αλέξιο Ορλόφ στη Ναυμαχία του Τσεσμέ, διεκρίθη στην Αυλή της Μεγάλης Αικατερίνης και έφθασε μέχρι αντιστράτηγος του Ρωσικού Στρατού. Ο Παύλος Χαραμής εκκάλεσε στη Ρωσία τους δύο ανιψιούς του, τον Γιώργη Χαραμή και τον Δημητρό

Χαραμή, οι οποίοι μαζί με τον Πέτρο Χαραμή και τον Ιωάννη Χαραμή (όλοι από το Φαρακλό) έγιναν στη Ρωσία μέλη-πολεμιστές της Φιλικής Εταιρείας. Πριν από αυτούς έζησαν στην Οδησσό οι απόστολοι της Φιλικής Εταιρείας Παύλος Χαραμής (Παύλοβιτς) και Ιωάννης Χαραμής.

Κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 η οικογένεια Χαραμή διακρίθηκε σε πολλές μάχες. (4) συμμετείχαν ενεργά ενώ ο Παναγιώτης Χαραμής έφθασε να γίνει ανθυπολοχαγός της Λακωνικής Φάλαγγας ( βαθμός ιδιαίτερα τιμητικός για την εποχή) προτεινόμενος από τον Αντώνη Πέτρου Μαυρομιχάλη. Η κατάληψη πολλών λακωνικών φρουρίων και ιδιαίτερα της Μονεμβασίας οδήγησε πολλούς Χαραμιάνους να αναζητήσουν την τύχη τους σε πιο εύφορα εδάφη.

Το 1870 μόλις ένας με το όνομα Χαραμής εγγράφεται στην Μάνη και αυτός στο χωριό Δρυ. Η πλειοψηφία της οικογένειας κατοικούσε στην επαρχία Επιδαύρου – Λιμηράς όπου διαπρέπει ως σήμερα. Κλάδοι της οικογένειας Χαραμή είναι ο Ψαράκος του Κολόπυργου και ο Μπεκάκος στο Δρυ της Μέσα Μάνης. Επίσης η οικογένεια Βατικιώτη της Νεάπολης.

Κατά τον 20ο αιώνα μεγάλη προσωπικότητα της οικογένειας Χαραμή ήταν ο Ιωάννης Χαραμής ακαδημαικός.

Του Γιώργη Μούρτζινου

Ο Γιώργης Μούρτζινος ήταν γιος του Διονύση Μούρτζινου, που έδρασε κατά την Εθνεγερσία του 1821. Ο Διονύσης Μούρτζινος πέθανε νέος και άφησε ανήλικον ορφανόν το γιο του Γιώργη.

Ο Γιώργης με τη βοήθεια του Θ. Κολοκοτρώνη, ο οποίος είχε σοβαρές υποχρεώσεις στο σπίτι του Μούρτζινου, έγινε αξιωματικός. Η ροπή του προς την οινοποσία τον οδήγησε στον τάφο στα τριαντατρία του χρόνια. Άφησε ορφανή τη μικρή κόρη του Κατερινιώ. Πέθανε και αυτή νέα και το Μουρτζινέϊκο σπίτι ξεκλήρισε.

Αφέντη, αφέντη Μούρτζινε,
οι Ξεχωρίτες μου ‘πανε,
Θα πάρουν τα ντουφέκια τους
να κατεβούνε στο γιαλό
στη βάρδια ν’ αναντιάξουσι
τ’ όνομα να φωνάξουσι,
κι α δεν ερθείς κι α δε φανείς,
άλλη πόρτα θα πχιάσουσι
κι αφέντη θα φωνάξουσι,
μόνε μη ζου κακοφανεί
δική ζου θα ‘ναι η προσβολή.

Κ’ εμείς πούθε να πέσομε,
ποίονε να γιαλέξομε,
ναν τόνε πούμε αφεντικό
κακός και μαύρο μας καιρός.
Πάλι ας γυρίσου κι ας το που,
ας έν’ καλά η Κατερινιώ,
να μεγαλούσει να γενεί,
να κάμομε καλό γαμπρό,
ναν τόνε πούμε Μούρτζινο,
ναν του κρεμάσουμε σπαθί,
να πάρει την υπόληψη,
να κάτσει στο ποδάρι ζου,
να δέχεται του φίλου ζου.

Ο Μούρτζινος επέθανε
και πίζου δε ματάρχεται
του κουτουρού τα λόγια μας,
κλείναμε και ξεκλείναμε
κι απ’ όλα ξεπουλήσαμε,
γαμπρός υγιός δε γίνεται.

Συλλογή Αντικειμένων και Ιστοριών από το Κέντρο Πληροφόρησης & Ερμηνείας του Δήμου Ανατολικής Μάνης

Συλλογή Αντικειμένων και Ιστοριών από το Κέντρο Πληροφόρησης & Ερμηνείας

του Δήμου Ανατολικής Μάνης (Παλαιό Παρθεναγωγείο Γυθείου)

Συμμετέχω και εγώ!!

Το Παλαιό Παρθεναγωγείο, στην καρδιά του Γυθείου, ανεγέρθη το 1896 για να υποδεχτεί
τα παιδιά του Γυθείου, να τα μορφώσει και να τα ετοιμάσει για τη ζωή. Tη δεκαετία του ‘90,
λίγο πριν περάσει ένας αιώνας, παύει να λειτουργεί ως σχολείο.

Σύντομα τα συνεργεία θα ξεκινήσουν τις εργασίες αποκατάστασής του κτιρίου. Στο τέλος
του 2013 το Παλαιό Παρθεναγωγείο θα ανοίξει ξανά τις θύρες του για να υποδεχτεί κόσμο,
τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Ανατολικής Μάνης, λειτουργώντας ως Κέντρο
Πληροφόρησης και Ερμηνείας (ΚΠΕ) ολόκληρης της περιοχής παρέμβασης του Δήμου.

Το έργο «Κέντρο Πληροφόρησης και Ερμηνείας (ΚΠΕ) του Δήμου Ανατολικής Μάνης»
εντάχθηκε στη θεματική προτεραιότητα 57 «Βελτίωση των τουριστικών υπηρεσιών»
του άξονα 3 «Βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος» του Επιχειρησιακού
Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα και Επιχειρηματικότητα» και χρηματοδοτείται με
δημόσια δαπάνη 1.489.050,00€ ευρώ.

Στο εσωτερικό του, παράλληλα με αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου, θα λειτουργήσει
μόνιμη έκθεση, η οποία θα οργανωθεί κυρίως γύρω από θέματα που αφορούν στην
ανάδειξη και τη μελέτη παραδοσιακών τεχνικών παραγωγής τοπικών προϊόντων και στη
χρήση της μανιάτικης πέτρας σε αυτές. Στόχος της έκθεσης είναι να πληροφορήσει τους
επισκέπτες για τα ιδιαίτερα και μοναδικά χαρακτηριστικά της περιφέρειας του Δήμου, να
τους προσανατολίσει στο πολιτιστικό – τουριστικό «τοπίο» της Ανατολικής Μάνης και να
τους «εισάγει» στον τόπο και τους ανθρώπους διαμορφώνοντας μία πρώτη εντύπωση
για την περιοχή. Η δικτύωση των επισκεπτών με σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος
του Δήμου Ανατολικής Μάνης αναμένεται να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά στην
κατανάλωση του τοπικού τουριστικού προϊόντος.

Για την επίτευξη των στόχων της έκθεσης, ο Δήμος δημιουργεί τη Συλλογή του ΚΠΕ.

ΣΑΣ ΚΑΛΟΎΜΕ ΝΑ ΣΥΜΒΆΛΛΕΤΕ ΣΤΗΝ ΌΛΗ ΠΡΟΣΠΆΘΕΙΑ ΠΡΟΣΦΈΡΟΝΤΑΣ
ΑΝΤΙΚΕΊΜΕΝΑ ΠΟΥ ΣΧΕΤΊΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΉ ΠΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΉ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΉ ΚΑΙ
ΑΓΡΟΤΙΚΉ ΠΑΡΆΔΟΣΗ.

Ενδεικτικές κατηγορίες εκθεσιακού υλικού αναφέρονται στη συνέχεια:

•Εργαλεία που χρησίμευαν στις αγροτικές εργασίες, στην επεξεργασία πέτρας ή στην
παραγωγή βιοτεχνικών προϊόντων.

•Φωτογραφικό υλικό, που απεικονίζει παραγωγικές διαδικασίες και παράλληλες
κοινωνικές δραστηριότητες.

• Ποικίλης μορφής έντυπα (ανακοινώσεις, διαφημιστικά, άρθρα εφημερίδων,
εμπορικά συμβόλαια, κ.α.).

• Αντικείμενα που σχετίζονται με τη λειτουργία του κτιρίου του Παλαιού
Παρθεναγωγείου ως σχολείο (σχολικές φωτογραφίες, βιβλία, κ.α.)

• Λοιπά αντικείμενα που σχετίζονται με την ιδιαίτερη ταυτότητα της περιοχής

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ: Εφόσον αποφασίσετε να προσφέρετε
ένα αντικείμενο στον Δήμο Ανατολικής Μάνης, θα πρέπει να επιλέξετε εάν θα το
παραχωρήσετε για συγκεκριμένη χρήση ή εάν θα το δωρίσετε. έπειτα θα κληθείτε
να έρθετε σε επαφή με τους αρμόδιους υπαλλήλους προκειμένου να παραλάβουν
εγγράφως το αντικείμενο σας, να καταγράψουν λεπτομερώς την κατάσταση στην οποία
το παραλαμβάνουν, να περιγράψετε επακριβώς πως επιθυμείτε να γίνετε αναφορά
στην συμβολή σας στο ΚΠΕ (αναφορά η οποία θα είναι εμφανής μέσα στο ΚΠΕ και σε
συνάρτηση με το αντικείμενο που προσφέρατε) καθώς και να υπογράψετε τα σχετικά
έγγραφα παραχώρησης ή δωρεάς.

Παράλληλα με τη συλλογή των αντικειμένων, μας ενδιαφέρει να καταγράψουμε δικές σας
ιστορίες, αφηγήσεις και προφορικές μαρτυρίες για ανθρώπους, επαγγέλματα, μνημεία
και γεγονότα που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ιδιαίτερου χαρακτήρα της περιοχής.
Εν ολίγοις, να εξηγήσουμε στους επισκέπτες τους λόγους που καθιστούν την περιοχή
μας αξιόλογη και μοναδική. Μέσω της έκθεσης και των δραστηριοτήτων του ΚΠΕ, ας
μοιραστούμε με τον ταξιδιώτη τον ενθουσιασμό και την αγάπη μας για τον τόπο.

Η ΤΟΠΟΘΈΤΗΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΈΝΩΝ ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΌΡΗΣΗΣ ΚΑΙ
ΕΡΜΗΝΕΊΑΣ ΣΥΝΕΠΆΓΕΤΑΙ ΤΗΝ ΆΜΕΣΗ ΠΛΗΡΟΦΌΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΏΝ ΓΙΑ
ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ
ΧΡΟΝΟΥ, ΤΟΥΣ ΠΙΘΑΝΟΥΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΎΣ, ΜΝΗΜΕΙΑ & ΑΞΙΟΘΈΑΤΑ ΤΗΣ
ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΆ ΣΥΝΈΠΕΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΌ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΆΛΩΣΗ ΑΥΤΏΝ ΤΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΏΝ.

ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ ΚΠΕ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ
ΒΙΩΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ρόλο του ΚΠΕ και για εναλλακτικούς τρόπους
με τους οποίους μπορείτε να συμβάλλετε στη διαδικασία συλλογής αντικειμένων και
ιστοριών, επικοινωνήστε με το Δήμο Ανατολικής Μάνης (κ. Καραμπάση Λένα – 2733360314
και κ. Σαμιώτη Κωνσταντίνο – 2733360313), εργάσιμες μέρες και ώρες. Η διαδικασία
συλλογής αντικειμένων και ιστοριών θα λήξει στα μέσα Οκτωβρίου 2012 και η αξιολόγησή
τους ως εκθεσιακό υλικό θα ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο του 2013.

Ο Δήμαρχος

Ανδρεάκος Πέτρος

Υπό μερικό έλεγχο η πυρκαγιά στην περιοχή Πολεμίτα της Μάνης.

Υπό μερικό έλεγχο τέθηκε η πυρκαγιά στην περιοχή Καρύνια – Πολεμίτα Λακωνίας, η οποία εκδηλώθηκε χθες, το απόγευμα… Η φωτιά κατέκαψε θαμνώδη και χορτολιβαδική έκταση, ενώ πολλοί εκφράζουν υποψίες για εμπρησμό (Η.Β.).

Ο Φάρος Του Γυθείου

Πρώτος μεταξύ των τριών φάρων της Μάνης χτίστηκε στα 1873 ο φάρος στο λιμάνι του Γυθείου, στο μυχό του Λακωνικού κόλπου. Την εποχή εκείνη το Γύθειο γνώριζε σημαντική ακμή: από το 1860 έως το 1900 ο πληθυσμός αυξανόταν από 2.000 κατ. σε 5.000 κατ. η πόλη αποκτούσε ένα νέο ιπποδάμειο σχέδιο επέκτασης (1861) και τα τεχνικά έργα για τη διαμόρφωση των παραλιακών ζωνών (επιχώσεις, μολώσεις, προκυμαίες) κατασκευάζονταν με γοργούς ρυθμούς.

Μεγάλη ώθηση στην υποδομή του λιμανιού έδωσε η σύσταση του Λιμενικού Ταμείου το 1865. Το Ταμείο μερίμνησε και για τον ναυτικό φωτισμό του λιμανιού, αρχικά με έναν φανό σταθερού φωτός (1859) και 13 χρόνια αργότερα (1873) με τον επιβλητικό μαρμάρινο φάρο που διασώζεται μέχρι σήμερα. Ο φάρος χτίστηκε σε υψόμετρο 4μ. στο ανατολικό άκρο της νησίδας Κρανάη, η οποία αργότερα (1898) ενώθηκε με κρηπίδωμα με την ξηρά, για την καλύτερη προστασία του λιμένος.

Το κτίριο διακρίνεται για τη συμμετρία των όψεων, την αρμονία των αναλογιών, την εξαιρετικής ποιότητας μαρμάρινη τοιχοποιία, τις οικοδομικές λεπτομέρειες και ιδίως για το λαμπρό, υψίκορμο, οκτάγωνο πύργο του. Ο πύργος έχει πέτρινο σώμα ύψους 20μ. και περιλαμβάνει τη σπειροειδή σκάλα ανόδου με 93 σφηνοειδείς μαρμάρινες βαθμίδες. Ως κεφαλή, στην κορυφή του πύργου επικαθόταν διώροφος μεταλλικός κλωβός με το φωτοστάσιο, ώστε το ύψος του φωτιστικού μηχανήματος με το «οπτικόν» να είναι στα 27 μ. από τη στάθμη της θάλασσας.

Το άριστο περιστροφικό σύστημα Sautter Lemonnier, με ωρολογιακό μηχανισμό περιστροφής με αντίβαρο, είχε κατασκευαστεί στο Παρίσι (1871) και αγοράστηκε από το Λιμενικό Ταμείο έναντι 30.000 γαλ. φράγκων. Εξέπεμπε «φως λευκό σταθερό (55′) εναλλάσσον προς αναλαμπή (5″) εξ υπαμοιβής λευκή και σταθερά, γεωγραφικής ακτινοβολίας 15 ν. μιλίων».

Ο φάρος διασώθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όμως η λιθοδομή της ανατολικής όψης του οικήματος διαταράχθηκε από μια έκρηξη κατά τη διάρκεια της κατασκευής, στον περίβολό του, οχυρωματικών έργων από τους Ιταλούς. Μετά τη λήξη των πολεμικών επιχειρήσεων, τον Απρίλιο του 1949, η Διεύθυνση Φάρων μετέτρεψε το φάρο του Γυθείου από επιτηρούμενο σε ανεπιτήρητο (ασετυλίνης) με αυτόματο πυρσό αναλαμπών («οπτικόν» Chance 800 m/m, αγγλικής κατασκευής). Από τότε το εστιακό ύψος περιορίστηκε από 27 σε 25 μέτρα και η εμβέλεια από 15 σε 9 ν. μίλια

Ανοικτό Εργαστήριο Καλλιτεχνών στη Μάνη.

Μία πρωτότυπη και πρωτόγνωρη πολιτιστική δράση, έχουν αναλάβει ξένοι που κατοικούν μόνιμα στη Μάνη, δημιουργώντας ένα Ανοικτό Εργαστήριο Καλλιτεχνών, στους χώρους τους.

Το Σαββατοκύριακο αυτό, επισκέπτες μπόρεσαν να επισκεφθούν, το Ανοικτό Εργαστήρι και να δουν τους καλλιτέχνες να εργάζονται στους χώρους τους.

Δεκατέσσερις καλλιτέχνες παρουσίασαν έργα σε ψηφιδωτά, υαλουργίες, ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, κεραμική, κόσμημα, είδη για το σπίτι, αγιογραφία, κ.ά.

Μια προσπάθεια που αξίζει να επαναληφθεί.

Άνοιξε χθές τις πύλες του το Λαογραφικό μουσείο Μάνης.

Γράφει ο  Πέτρος Καπερναράκος

Το σούρουπο καταπληκτικό για ένα ουζάκι στην ακρογιαλιά του Γερολιμένα παρέα με τον παπα-Νίκο το Σταματόγιαννη να μας διηγείται τα της θάλασσας του Ταινάρου! Mέσα σ’ όλα μας μίλησε και για το λαογραφικό μουσείο που άνοιξε χθες το βράδυ τις πύλες του κάνοντας τα εγκαίνεια του! Μετά απο λίγο με την φωτογραφική μηχανή στο χέρι και οδηγώντας σε μικρά και ανήλιαγα στενά φτάσαμε στην καρδιά της Κοίτας! Eίχε νυχτώσει για τα καλά και δεν ξέραμε αν θα βρούμε κάποιον εκεί!με λίγη προσπάθεια βρεθήκαμε να χτυπάμε το κουδούνι της πόρτας!

Μας δέχτηκε ο κ. Γιώργος ο Μουρκόγιαννης ο ιδρυτής του μουσείου! Ανοίγοντας την πόρτα της εισόδου μείναμε με το στόμα ανοιχτό, άφωνοι, γεμάτοι δέος! Μια καταπληκτική ομορφιά με διάφορα αντικείμενα περιέβαλε το χώρο! Δεν θα τα περιγράψουμε αλλά θα σας αφήσουμε μέσα απο τις φωτογραφίες να τα απολαύσετε όπως και εμείς! Άλλωστε σε τέτοιες περιπτώσεις πιο πολλά μας λένε οι εικόνες που βλέπουμε παρά τα όσα μπορούμε να πούμε με λόγια! Καθήσαμε με τον κ. Γιώργο στο μεγάλο τραπέζι και μας αφηγήθηκε με λίγα λόγια την ιστορία του μουσείου!

» Η ιδέα της ίδρυσης του λαογραφικού μουσείου είναι πολύ παλιά.Υπηρέτησα την θητεία μου ως βαθμοφόρος της Ελληνικής Αστυνομίας στην Τουριστική Αστυνομία, και ήμουν και ξεναγός της υπηρεσίας αφιλοκερδώς! Στη συνέχεια όταν τακτοποιηθήκαμε οικονομικά και το κτίριο του μουσείου περιήλθε στην κυριότητά μου, μου ήρθε η σκέψη να πραγματοποιήσω την επιθυμία μου, δηλ να ιδρύσω το μουσείο, γιατί οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση δεν ταυτιζόταν με την ιστορία του κτιρίου!

Κατ’ αρχήν ο πρώτος και δεύτερος όροφος του πύργου μαζί με το κατώι χρονολογούνται περίπου το 1500 Μετά Χριστόν! Η δυτική πτέρυγα του κτιρίου αποπερατώθηκε το 1841! Υπάρχει και επιγραφή έξω! και ο τελευταίος όροφος του πύργου αποπερατώθηκε το 1864! Το κτίριο λοιπόν αυτό δεν μπορούσε να γίνει καμμιά άλλη επιχείρηση εκτός απο μουσείο γιατί το ίδιο το κτίριο είνι μουσείο! με την σκέψη αυτή αποφάσισα να κάνω το κτίριο του παππού μου και κατόπιν της μητέρας μου λαογραφικό μουσείο! δεν χωρούσε καμμία άλλη επιχείρηση η οποία ήταν ξένη προς την σκέψη την δική μου και προς το κτίριο του μουσείου! το κτίριο αυτό έχει εμπλουτισθεί με υλικά που έχουν προσφέρει φίλοι μου αφιλοκερδώς! Δικά μας εκθέματα δεν υπήρχαν! τα υλικά που είναι εμπλουτισμένο το μουσείο τα έφεραν κατά μεγάλο ποσοστό φίλοι που αγάπησαν το μουσείο και τα έφεραν για να το εμπλουτίσουν!

Σε ερώτησή μας για την παλαιότητα των αντικειμένων μας απάντησε!

Υπάρχουν γούρνες που χρονολογούνται το 100- 200 Μετά Χριστόν! υπάρχει το »λυμπί» η γούρνα δηλ συνθλίψεως του ελαιοκάρπου, υπάρχουν γούρνες που εχρησιμοποιούντο ως σκάφη, υπάρχουν γούρνες που έτριβαν το αλάτι, έχουμε και πέτρινο μύλο που έκοβαν το σιτάρι! επίσης μέσα στο χώρο του μουσείου υπάρχει και ο θρόνος του προέδρου της δημογεροντίας της εποχής εκείνης, επί Φραγκοκρατίας! χειρομύλια απο το 1600 μ.χ. καζάνια, πινιάτες, καντάρια, πελάντζες, πλάστιγκες και άλλα ζυγιστικά είδη! πυθάρια και στάμνες διακοσίων και τριακοσίων ετών και πολύ φωτογραφικό υλικό σχεδόν όλης της Μάνης!

Δεν θελήσαμε να τον κουράσουμε άλλο μιας και ήδη ήταν ταλαιπωρημένος!μας ενημέρωσε ότι στο προσεχές διάστημα θα ανακοινώσει τις ώρες λειτουργίας του μουσείου έτσι ώστε να ενημερωθεί ο

Λαζαριάνοι – Ορλώφ ή Μανιάτη ( Σπέτσες )

old_book_bindings

Οικογένεια Λαζάρου – Ορλώφ ή Μανιάτη

( Σπέτσες )

Τόπος ορεινός γνησίως μεταναστευτικός έλεγαν οι παλιές εγκυκλοπαίδειες για την περιοχή της Μάνης. Δεν είχαν άδικο αν σκεφτεί κανείς πως οι δύσκολες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής οδηγούσαν πολλούς από τους κατοίκους της σε μακρινούς τόπους προς εύρεση εργασίας ή καλύτερου επιπέδου ζωής . Ειδικά μετεπαναστατικά.

Μια τέτοια οικογένεια είναι και η οικογένεια Λαζάρου – Ορλώφ ή Μανιάτη της νήσου Σπέτσες. Η οικογένεια μετά την έντονη δράση της κατά Ορλοφικά εγκαταστάθηκε στις Σπέτσες και ανέπτυξε εμπορική δραστηριότητα σε τέτοιον βαθμό ώστε να γίνει μια από τις ισχυρές οικογένειες της εποχής. Από αυτή την δράση της πήρε το παρατσούκλι Ορλώφ ενώ από την καταγωγή της το Μανιάτης. Ωστόσο το όνομα του Γενάρχη της ήταν Λάζαρος εξού και Λαζάρου. Χαρακτηριστικά αναφέρεται….

Ο καπετάν Λάζαρος εγκαταστάθηκε στις Σπέτσες μόνιμα μετά το 1770. Ωστόσο δραστηριοποιούταν στα νησιά από παλαιότερα. Οι  γιοι του Ιωάννης και Ανδριανός φαίνονται σαν πετυχημένοι πλοιοκτήτες ήδη από το 1756.

Προεπαναστατικά διακρίθηκαν οι γιοι του Γιάννη Λαζάρου  ( Αθανάσιος, Γιώργος, Δημήτριος, Νικόλαος ) σαν έμποροι με 8 ιδιόκτητα πλοία.

Κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 η οικογένεια Λαζάρου όχι μόνο συμμετείχε αλλά πολλά μέλη της πρωτοστάτησαν ως εκπρόσωποι του νησιού τους. Ο Νικόλας Δ Λαζάρου ήταν διοικητής του Σπετσιώτικου στόλου για κάποια περίοδο ενώ Βασίλης Ν Λαζάρου εκπροσώπησε το νησί ως πληρεξούσιος στην Β, Γ και Ε Εθνοσυνέλευση. Η μεγαλύτερη διάκριση της οικογένειας όμως ήταν η ανάδειξη του Ιωάννη Νικ.  Λαζάρου σε υπουργό των Ναυτικών το 1822. Χαρακτηριστικά της ενεργούς συμμετοχής τους….

Κατά την ναυμαχία των Σπετσών….

ο Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος:«ο γέρων Χατσή Γιάννης Μέξης δεν επείσθη να αφήση την πατρικήν του γην εις την διάκρισιν του εχθρού χωρίς να χυθή αίμα δι’ αυτήν».[Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ.Α΄, σ.394] .

Στην απόφασή του αυτή τον ακολούθησαν ο γιός του Νικόλαος, οι γαμβροί του Ιωάννης Γ. Κούτσης, Δημ. Λεωνίδας και Νικ. Αδριανού Λαζάρου και 53 ακόμη Σπετσιώτες που ορκίσθηκαν να πεθάνουν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα τους, σκοτώνοντας στην ανάγκη οι ίδιοι τον πρώτο που θα λιποτακτούσε, ακόμη κι αν ήταν ο ίδιος ο αδελφός τους.

Ορλώφ-Λαζάρου Βασίλειος

Μετεπαναστατικά η οικογένεια συνέχισε να προοδεύει δημιουργώντας τον Ναυτικό Οίκο Λαζάρου που είχε διάρκεια από το 1830 ως το 1870. Εκεί πάνω από 20 μέλη της οικογένειας συμμετείχαν σε 25 ιδιόκτητα πλοία, αναπτύσσοντας μεγάλη εμπορική δραστηριότητα. Ο Εμμανουήλ Λαζάρου διακρίθηκε ιδιαιτέρως τη περίοδο εκείνη.Από την οικογένεια αυτή των καραβοκύρηδων έλκει καταγωγή η σημερινή  οικογένεια Λαζάρου των Σπετσών.

Κατοικία Λαζάρου-Ορλώφ στις Σπέτσες