Το Μανιάτικο Λάδι

Το μανιάτικο ελαιόλαδο φημίζεται ως ένα από τα ποιοτικότερα έλαια όλης της Ελλάδας. Οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό αναλύονται ακολούθως…..

Ο «Σκιγιάτης» και ο «Βρωμαλήτης» δεν είναι βρισιές στη Μάνη. Είναι απλώς ο Οκτώβρης και ο Νοέμβρης, μήνες κατά τους οποίους οι Μανιάτες, εδώ και εκατοντάδες χρόνια μαζεύουν την ελιά και παράγουν μια από τις καλύτερες ποικιλίες λαδιού στον κόσμο. Οι Μανιάτες στην ελιά δείχνουν αληθινή αγάπη και σεβασμό, καθώς αποτελεί το κυριότερο τοπικό προϊόν της περιοχής τους. «Το Σκιγιάτη σκιζ’ όργωνε και το Βρωμαλήτη σπέρνε» λένε όλοι τους με μια φωνή και ξεκινούν τις εργασίες παραγωγής με το δικό τους ιδιαίτερο, παραδοσιακό τρόπο.

Στη Μάνη προσέχουν τις ελιές  και ποτέ δεν τις «ραβδίζουν» γιατί είναι λεπτές και μικρόσωμες και το ράβδισμα τις πληγώνει. Τις μαζεύουν λοιπόν με τα χέρια όπως κάνουν στην Προβηγκία και τη Νότια Ισπανία, γεγονός που συμβάλει κι αυτό με τη σειρά του στη δημιουργία και καταξίωση του λαδιού ως ένα εξαιρετικής ποιότητας, γνωστό στα πέρατα του κόσμου.

Σημαντική ωστόσο λεπτομέρεια είναι και η ένταση και δυναμική της βιολογικής καλλιέργειας στην περιοχή. Στα πλαίσια έτσι της ζήτησης αγνών προϊόντων διατροφής, από τη δεκαετία του ’80 στη Μάνη ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες βιολογικής καλλιέργειας σε σκοπό την παραγωγή βιολογικού ελαιόλαδου.

Το βιολογικό πρόγραμμα της Μάνης, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα και πιο οργανωμένα όλης της Ευρώπης και στα πλαίσιά του, συστεγάζονται περισσότεροι από 200 παραγωγοί της Μεσσηνιακής και Λακωνικής γης.

Κατά τη διάρκεια της καλλιέργειάς της, η διαδικασία γίνεται με παραδοσιακούς τρόπους, χωρίς συνθετικά λιπάσματα και χημικά φυτοφάρμακα, κάτι που σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία και τις ολοένα και πιο εξελισσόμενες γνώσεις των αγροτών πάνω στην οικολογία και τις εξελίξεις της ελιάς, οδηγούν σε μια εγγύηση Ολικής Ποιότητας του παραγόμενου λαδιού.

Πηγή: tresorhotels.com

Advertisements

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΝΗ -ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Ο Δήμος Ανατολικής Μάνης και φέτος συμμετέχει  στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Τοπικής Δημοκρατίας για το έτος 2012, η οποία είναι αφιερωμένη στην θεματική «Τα ανθρώπινα δικαιώματα εδραιώνουν περισσότερο ενσωματωμένες κοινότητες – Human Rights Make for More Inclusive Communities».
Ο Δήμος διοργανώνει δράσεις πληροφόρησης στα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, διεξαγωγή διαγωνισμού συγγραφής άρθρου για μαθητές, αφιέρωμα στην ιστοσελίδα του Δήμου και διοργάνωση σχετικής εκδήλωσης (event).
Στο πλαίσιο διοργάνωσης του Διαγωνισμού Συγγραφής Άρθρου με θέμα «Τα ανθρώπινα δικαιώματα εδραιώνουν περισσότερο ενσωματωμένες κοινότητες (Human Rights Make for More Inclusive Communities)» για τους μαθητές, ο Δήμος καλεί τους μαθητές της περιοχής να υποβάλλουν την συμμετοχή τους μέχρι την Παρασκευή 30/11/2012.
Αναλυτικές οδηγίες για την συμμετοχή στο διαγωνισμό, θα βρείτε στην ιστοσελίδα του Δήμου http://www.anatolikimani.gov.gr/municipality/eldw/eetd12.html

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον κ. Σαμιώτη ή την κ. Καραμπάση στα τηλέφωνα 2733360313-4.

Πηγή: newsmessinia.blogspot.gr

Επισκοπή-Παναγιά (Φωκαλωτό – Αϊ Γιώργης Κοίτας)

Η εκκλησία Επισκοπή ή Παναγία βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Φωκαλωτό όπου οι οικογένειες Νταούλης και Τσαγκράκος και Κολλόσπιτο όπου οι οικογένειες Αρναούτης και Αλογάκος. Εξαιρετικό δείγμα βυζαντινού ρυθμού τουρλωτής (σταυροειδής με τρούλο) του 12ου αιώνα.

Ιδιαίτερα όμορφες είναι οι τοιχογραφίες της. Στις θρησκευτικές παραστάσεις ξεχωρίζει ο άγιος Μανδήλιος και ο άγιος Κεράμιος. Υπάρχουν έξοχες προσωπογραφίες του Χριστού και των αγγέλων. Ιδιαίτερα επιβλητικές οι παραστάσεις της Κόλασης και των βασανιστηρίων της (τριγμός οδόντων, οι ηγεμόνες και οι ιεράρχες που κατασπαράζονται από φίδια, σκωληκόβρωτοι αμαρτωλοί).

Το τέμπλο είναι αγιογραφημένο σε πολύ νεότερους χρόνους από την οικογένεια Οικονομάκη και Αλογάκου που είναι και οι σημερινοί προστάτες και ιδιοκτήτες της εκκλησίας αλλά και του νεκροταφείου δίπλα της. Δίπλα στην εκκλησία υπάρχουν ίχνη μεσαιωνικού οικισμού.

Επιγραφή στο τέμπλο γράφει:

<<Δέηση του δούλου του Θεού Κονομάκη Χρίστο και βοήθεια αυτόν και ψυχηκήν σωτηρίαν 1771 Αυγούστου 11, χηρ Αναγνώστου Καλκατζάκη , Νόμια >>

Ο ναός της Παναγίας ή επισκοπής πιθανόν να αποτελούσε έδρα Επισκόπου κατά τους Βυζαντινούς χρόνους εξού και το όνομα της. Οι διαστάσεις της είναι 9×6 προσφέροντας ένα επιβλητικό περιβάλλον στον επισκέπτη. Η περίτεχνη διακόσμηση της χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη κιόνων με Ιωνικά κιονόκρανα στην Ωραία Πύλη της εκκλησίας πράγμα σπάνιο για την Μάνη. Χαρακτηριστικό της επίσης ότι το ιερό της ( ανατολικά ) βρίσκεται χωμένο στην γη εκμεταλλευόμενη την γεωμορφία του εδάφους.

Ο καθηγητής Ν. Δρανδάκης αναφέρει στο βιβλίο του

«Βυζαντινές τοιχογραφίες της Μέσα Μάνης»

Ο γραπτός διάκοσμος της εκκλησίας, μιμούμενος κοντά στο έδαφος ορθομαρμάρωση, διαιρείται, όπως συνηθίζεται, σε ζώνες.

Στον τρούλο Παντοκράτωρ, κυκλωμένος από στηθάρια ωραίων Αγγέλων, δορυφορείται πιο κάτω, μεταξύ των παραθύρων, από πελώριους Προφήτες. Στα σφαιρικά τρίγωνα εικονίζονταν οι Ευαγγελιστές.

Στον ημικύλινδρο της μεσαίας αψίδας οι υπερύψηλοι Ιεράρχες Γρηγόριος (;), Χρυσόστομος, Βασίλειος και Νικόλαος. Πιο πάνω στηθάρια Επισκόπων, από τους οποίους ένας είναι ο άγιος Λέων, πάπας Ρώμης. Στα τεταρτοσφαίρια των παραβημάτων δεόμενοι σε προτομή όσιοι, στην Πρόθεση αδιάγνωστος και στο Διακονικό Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης. Στον Ν τοίχο του αγίου Βήματος, δεξιά του τοξωτού ανοίγματος, ο όσιος Λουκάς ο Στηρηοτης και πίσω, στο Διακονικό, Ρωμανός ο Μελωδός, που κρατεί κύλινδρο στον οποίο διαβάζεται η Παρθέ(νος), πρώτες λέξεις του κοντακίου των Χριστουγέννων. Όπως είναι γνωστό, τον ύμνο συνέθεσε ο ίδιος. Άλλοι άγιοι Διάκονοι εικονίζονται στα Α σκέλη των τόξων επικοινωνίας του ιερού με την Πρόθεση και το Διακονικό.

Στη μεσαία ζώνη του τύμπανου της Β κεραίας είναι ορατά υπολείμματα βαδίζοντος Αγγέλου, που φαίνεται πως ανήκε σε παράσταση του Ευαγγελισμού, απέναντι στην κορυφή του Ν τύμπανου πλαισίωνε το παράθυρο, χωρισμένη σε δύο τμήματα, η παράσταση της θεραπείας του τυφλού, ο οποίος διακρίνεται στο άκρο δεξιό να νίβεται σε κολυμπήθρα με στόμιο σταυρόσχημο. Τη συνηθισμένη στους δικιόνιους ναούς θέση του Ευαγγελισμού (Δ πλευρά των τοίχων που χωρίζουν το άγιο Βήμα από την Πρόθεση και το Διακονικό) καταλαμβάνουν εδώ το άγιο Μανδήλιο και το άγιο Κεράμιο, ενώ κάτω από το δεύτερο ο Χριστός Αντιφωνητής προφανώς επέχει θέση Δεσποτικής εικόνας.

Τις καμάρες των κεραιών του σταυρού κοσμούσε το Δωδεκάορτο. Σώζονται σε μεγαλύτερη ή μικρότερη έκταση λείψανα της Γέννησης, Υπαπαντής, Μεταμόρφωσης, Βαϊοφόρου, Αποκαθήλωσης, Καθόδου στον Άδη, Ανάληψης.

Στις καμάρες των πλάγιων διαμερισμάτων εικονίζονται πολλές σκηνές από το Συναξάρι του αγίου Γεωργίου, μαρτυρία πως ο ναός ήταν αφιερωμένος σε εκείνον, όπως υποδηλώνει και το σημερινό όνομα του γειτονικού συνοικισμού.

Το Παλιό Εργοστάσιο Της Καρδαμύλης

Πολύ κοντά στο λιμάνι της Καρδαμύλης, σε μία έκταση περίπου 3 στρεμμάτων, δεσπόζει το κτίριο του παλιού εργοστασίου της Καρδαμύλης. Κατά την διάρκεια του κύκλου ζωής του, λειτούργησε ως ελαιουργείο, σαπωνοποιείο και πυρηνοελαιουργείο. Το εργοστάσιο κατασκευάστηκε το 1932 από ντόπιους χτίστες και ήταν ιδιοκτησίας των αδελφών Λιακέα. Συνέταιρος  αργότερα μπήκε και ο Αλέξανδρος Αποστολάκης, ο οποίος είχε πολλές μετοχές στο μύλο της Καλαμάτας (στο λιμάνι).

Η αρχική του λειτουργία ήταν ως ελαιουργείο πρότυπης μορφής, με μηχανήματα (πιεστήρια, διαχωριστήρα, λιθάρια για τη σύνθλιψη του ελαιοκάρπου) που είχαν έρθει από τη Γαλλία και ήταν στην ιδιοκτησία των αδελφών Λιακέα. Ο Α. Αποστολάκης λόγω του μύλου που κατείχε στο λιμάνι της Καλαμάτας, έφερνε αλεύρι και πίτουρο από την Κρήτη και στη συνέχεια πυρήνα, καθώς λειτούργησε ως πυρηνελαιουργείο μετά το 1935.

Εκείνη την χρονιά χτίστηκε και η καμινάδα του, από ένα μάστορα ονόματι Λαγό.

Ήταν το μεγαλύτερο εργοστάσιο του είδους του στα Βαλκάνια κατά την περίοδο του μεσοπολέμου. Απασχολούσε περίπου 150 εργάτες και κάλυπτε τις ανάγκες ηλεκτροδότησης του χωριού. Πολλοί εργάτες εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Καρδαμύλη , χτίζοντας τις κατοικίες τους κοντά στο εργοστάσιο.

Η μεταφορά των πρώτων υλών στο εργοστάσιο γινόταν με καΐκια αφού ο δρόμος κατασκευάστηκε το 1940. Λίγο πριν το 1940 αρχίζει να λειτουργεί και ως σαπωνοποιείο στο οποίο εργάζονταν αρκετές γυναίκες. Μέχρι το 1940 το εργοστάσιο λειτουργούσε και με τα τρία τμήματα του, ενώ κατά την περίοδο της κατοχής λειτουργούσε μόνο ως ελαιουργείο.

Η ακμή του εργοστασίου ήταν μέχρι και το 1943 όπου και ο Ι. Αποστολάκης συλλαμβάνεται και εξορίζεται στην Ιταλία. Μετά τον εμφύλιο το 1949 ο Αποστολάκης επιστρέφει από την εξορία και το σαπωνοποιείο επαναλειτουργεί για δύο χρόνια.

Μετά όμως απο διαφωνίες με τον συνεταίρο του Γ. Λιακέα, ο Αποστολάκης πουλάει το μερίδιο του στους Σ. Γαϊτανάρο και Ι. Χρονέα. Οι Χρονέας και Γαϊτανάρος λειτουργούν το εργοστάσιο μέσω του Λυκούργου Γαϊτανάρου ως ελαιουργείο, λόγω της μεγάλης σοδειάς λαδιού που υπήρχε εκείνη την περίοδο.

Μετά το 1950 το μερίδιο τους πουλήθηκε στον Γ. Λιναρδάκη, ο οποίος ήταν ο διευθυντής του εργοστασίου, ενώ κατέβαλε ενοίκιο στον Γ. Λιακέα για το άλλο μισό μερίδιο. Ο Γ. Λιακέας εκείνη την περίοδο εργαζόταν ώς χημικός. Το 1956 ξέσπασε πυρκαγιά στο κτίριο από ένα τσιγάρο που προσπάθησε να ανάψει ένας ντόπιος βοσκός. Μετά την φωτιά ανακατασκευάστηκε και λειτούργησε για τα επόμενα δύο χρόνια ως ελαιουργείο και πυρηνελαιουργείο.

Το 1958 το εργοστάσιο κλείνει καθώς λύθηκε η συνεργασία μεταξύ των ιδιοκτητών. Μετά από χρόνια το μερίδιο των αδελφών Λιναρδάκη πέρασε στις τράπεζες, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν και το κτίριο έμεινε έως και σήμερα έρημο

Επιστολή Πατριάρχου Γρηγορίου Ε’ Προς Τον Πετρόμπεη

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε στέλνει στον Πέτρο Μαυρομιχάλη ευχαριστήρια επιστολή για τις κινήσεις και τις προσπάθειες που έκανε αυτός και οι υπόλοιποι καπετάνιοι της Μάνης για την δημιουργία σχολείου. Στην επιστολή του συγχαίρει την προσπάθεια εκπαίδευσης στην Μάνη και υπογραμμίζει την σημασία της παιδείας για το Γένος και τον άνθρωπο γενικότερα.

“Ξέβρασε”.. λαθραία τσιγάρα η θάλασσα στην Μάνη.

Στο πλαίσιο των συστηματικών και εντατικών ελέγχων, που πραγματοποιεί το προσωπικό του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, για την καταπολέμηση των οργανωμένων μορφών εγκληματικότητας και φοροδιαφυγής,  μεσημβρινές ώρες χθες και μετά από αξιοποίηση πληροφοριών, στελέχη της Λιμενικής Αρχής Γυθείου μετέβησαν στην παραλία του τοπικού διαμερίσματος ΑΓ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Δ. Ανατολικής Μάνης, όπου διαπίστωσαν την ύπαρξη μεγάλης ποσότητας πακέτων τσιγάρων, τα οποία επέπλεαν παρακείμενα των ακτών κατά μήκος της ακτογραμμής περίπου δύο (02) χιλιομέτρων εκτεινόμενα από ΑΓ. ΚΥΠΡΙΑΝΟ προς ΚΟΚΚΑΛΑ – ορμίσκο ΑΜΠΕΛΟΥ.

Με τη συνδρομή ιδιωτικού Φ/Γ οχήματος περισυνελέγησαν χίλιες διακόσιες δεκαέξι (1216) κούτες τσιγάρων (243.200 τσιγάρα συνολικά)  διαφόρων τύπων χωρίς να φέρουν την ενδεικτική ταινία πληρωμής του ειδικού φόρου κατανάλωσης.

Παράλληλα άνδρες του Α.Τ. Γυθείου εντόπισαν και ακινητοποίησαν κοντά στην Αρεόπολη Ι.Χ.Ε. όχημα, το οποίο φαίνεται ως κλεμμένο, με δύο (02) επιβαίνοντες ηλικίας 49 και 40 ετών αντίστοιχα.

Σε έλεγχο που διενεργήθηκε εντός του οχήματος βρέθηκαν τέσσερα (04) πακέτα τσιγάρων χωρίς να φέρουν την ενδεικτική ταινία πληρωμής του ειδικού φόρου κατανάλωσης ενώ στην πλειοψηφία αυτών ήταν του ίδιου τύπου με εκείνα που είχαν βρεθεί στην παραλία.

Το όχημα κατασχέθηκε και οι δύο επιβάτες του οδηγήθηκαν στο Α.Τ. Αρεόπολης και στη συνέχεια στο Λιμεναρχείο Γυθείου, όπου συνελήφθησαν κατά την αυτόφωρη διαδικασία.

Εξελίξεις πρόκειται να αναφερθούν σε νεώτερο Δελτίο Τύπου.

Πηγή: lakoniapress.gr

Δραγωνιάνοι (Σέλιτσα – Άνω Βέργα)

old_book_bindings

Οικογένεια Δραγώνου

(Σέλιτσα – Άνω Βέργα)

Οικογένεια παλαιά η οποία δραστηριοποιείτο στην περιοχή της Βέργας στα σύνορα της Μάνης είναι η οικογένεια Δραγώνου. Το όνομα της οικογένειας είναι πιθανόν να προκύπτει από τον τύπο στρατιώτη της εποχής που ονομάζονταν  Δραγώνοι. Ήταν ελαφρύ ιππείς που ήταν εξοπλισμένοι εκτός από σπάθη και με τυφέκιο παίζοντας ρόλο αυτοκινούμενου πεζικού. Δεν είναι απίθανο επίσης ο γενάρχης της οικογένειας να υπηρετούσε όπως πολλοί Μανιάτες άλλωστε ως δραγώνος στα ξένα στρατιωτικά σώματα των Επτανήσων.

Το παλαιότερο μέλος της οικογένειας που γνωρίζουμε είναι ο Ευστράτιος Δραγώνος που έζησε γύρω στα 1760 στην Βέργα ή Σέλιτσα της έξω Μάνης. Κατά την επανάσταση του 1821 η οικογένεια Δραγόνου συμμετείχε ενεργά. Καταγεγραμμένα σε καταλόγους αριστείων βρίσκονται πάνω από 15 μέλη της οικογένειας, εκ των οποίων πολλοί διακεκριμένοι αξιωματικοί και αγωνιστές. Ο αριθμός είναι ιδιαίτερα μεγάλος για την εποχή και δείχνει την ισχύ της οικογένειας. Άγνωστο σε εμάς αν συγγενεύουν με άλλες οικογένειες της Βέργας αλλά το πιο πιθανό είναι να μην έχουμε τεμαχισμό της οικογένειας σε άλλες δικαιολογώντας αυτόν  τον αριθμό ανδρών. Σημαντικότεροι εκπρόσωποι της οικογένειας εκείνη την εποχή είναι ο Αναγνώστης και ο Δημήτρουλας Δραγώνας οι οποίοι υπηρέτησαν και οι δύο ως αξιωματικοί στην Βασιλική φάλαγγα του ¨Οθωνα.

Ο οικισμός της Βέργας (Σέλιτσας)

Όταν Τουρκικός στρατός από την Τριπολιτσά την 1η Απριλίου ήρθε στην Καρύταινα σε βοήθεια των πολιορκούμενων και διέλυσε χωρίς δυσκολία το ελληνικό στρατόπεδο ο Κολοκοτρώνης απογοητεύτηκε και έπεσε σε βαριά μελαγχολία στο Χρυσοβίτσι όπου άρχισε να προσεύχεται. Ο Παπαφλέσσας βλέποντας την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει αναγκάστηκε να του αφήσει σαν συνοδό τον Δημήτρουλα Δραγώνα από την Σέλιτσα για να μην τον φάνε οι λύκοι όπως έλεγε.

Μετεπαναστατικά ο Δημήτρουλας Δραγώνας εκπροσωπούσε την άνω Βέργα ως ένορκος και δημογέροντας. Μάλιστα ήταν από τους πρώτους δημογέροντες του παλαιού Δήμου Αβίας. Το 1870 η οικογένεια αριθμούσε πάνω από 12 μέλη στην Μάνη ενώ μέλη της βρίσκονταν και στην γειτονική Καλαμάτα. Κατά τον μακεδονικό αγώνα η οικογένεια δεν έμεινε αμέτοχη. Εθελοντής στον αγώνα για την υπεράσπιση της Μακεδονίας ήταν ο Δημήτριος Δραγώνας το 1904 -1908.

**ΑΝΑΝΕΩΣΗ**

Σύμφωνα με παράδοση της οικογένειας Δραγώνα ο γενάρχης της οικογένειας πολεμούσε στο πλευρό του Ναπολέοντα και μετά από μια νικηφόρα μάχη επέστρεψε στην Μάνη όπου οι συγχωριανοί του τον υποδέχτηκαν με τιμές. Από τότε έμεινε το παρωνύμιο Δραγόνος ως επίθετο. Το παλαιότερο όνομα της οικογένειας παραδίδεται ως Αργυρέας που σήμερα δεν υπάρχει στην περιοχή.

Του Κοσσονάκου και του Κορφιωτάκη

 Νικόλαος Κορφιωτάκης (1792 – 1850).

Αγωνιστής του 1821 και πολιτικός. Ήταν εγγονός του Νικολάου (4.). Στην περίοδο του Αγώνα συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις, στις οποίες και διακρίθηκε. Ο Κ. ξεχώριζε για τη ρητορική του δεινότητα και τη μόρφωσή του. Μετά την απελευθέρωση διετέλεσε ταμίας και ελεγκτής στο Υπουργείο Οικονομικών. Εξελέγη αντιπρόσωπος του Μιστρά στην Α’ Εθνοσυνέλευση (1821-22) και αργότερα βουλευτής κατά τις περιόδους 1845 και 1847-50. Ήταν οπαδός του Κωλέττη και διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνησή του (1847-48). Η κυβέρνηση Κριεζή τον όρισε υπουργό Παιδείας στις 4 Αυγούστου 1850 και μία από της πρώτες ενέργειές του ήταν η υπογραφή του Συνοδικού τόμου, με τον οποίο αναγνωριζόταν το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στις 20 Αυγούστου 1850, την ημέρα που ο Συνοδικός τόμος διαβάστηκε στις εκκλησίες, ο Κ. δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του από έναν Μανιάτη ονόματι Ζυγούρη.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

  1. Ο Κορφιωτάκης ήταν πολύ αγαπητός πολιτικός.
  2. Το μοιρολόι το λέει η μητέρα του Γιώργου Κοσσονάκου, κόρη Μαυρομιχάλη στο κλάμα του γιου της ο οποίος πέθανε στην εκστρατεία των Μανιατών στην Κρήτη με το πλοίο Αρκάδι.
  3. Σταυροπήγιο λέει τον δήμο Αβίας, Ζυγός ο δήμος Λεύκτρου, Νίκλος η Μέσα Μάνη. Κολοκυθιά ο δήμος Ανατολικής Μάνης. Ο Κοσσονάκος τιμήθηκε από όλους ως ήρωας πολέμου που ήταν.
  4.  Αναθεματίζει τους δολοφόνους του Κορφιωτάκη γιατί στην πολιτική του δολοφονία ενέπλεξαν τον γιο της που τότε ήταν αξιωματικός.

Πόλεμος Στη Λάγια

Σπίτια στην Λάγια

Η Λάγια μια από τις μητροπόλεις της Μέσα Μάνης έχει μεγάλο ιστορικό οικογενειακών πολέμων. Ο μεγάλος πληθυσμός σε σχέση με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της περιοχής, το αψύ πνεύμα των κατοίκων της, η μεγάλη συγκέντρωση πολεμικού υλικού και ανταγωνισμός ανάδειξης των οικογενειών του τόπου ενίσχυαν τις πολεμικές συρράξεις. Στο παρακάτω απόσπασμα έχουμε συμφωνητικό – τρέβα μεταξύ των γενιών της Λάγιας προκειμένου να έχουμε παύση πυρός. Στο παρακάτω κείμενο συνυπογράφουν ο απεσταλμένος του τότε μπέη της Μάνης ( Θεόδωρος Γρηγοράκης ) αλλά και ο μετέπειτα μπέης Πέτρος Μαυρομιχάλης σαν μάρτυρες που επισημοποιούν το έγγραφο ώστε καμία από τις εμπλεκόμενες γενιές να μην το πατήσει.

Από οικογένειες – πατριές της Λάγιας έχουμε με σειρά γραφής

  • Μπουγιουκλιάνοι ( Μιχαλακιάνοι )
  • Μαυροκωκιάνοι
  • Πηλιοκωκιάνοι
  • Ξαρχιάνοι ( Λιάνοι )

ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ

« Διατου παρόντος αποδεικτικού και βεβαιωτικού γράμματος φανερόν γίνεται εις όλους ημάς έν μπροστεν τους κάτωθεν υπογεγραμμένους ότι με την καλήν τους θέλησιν και γνώμην ομοίως και διαμέσων μας εστερεώθη η αγάπη της Λάγιας Μπουγιουκλιάνων και Μαυροκωτσιάνων και με Πηλοκωκιάνους και Ξαρχιάνων οι οποίοι όλοι αυτοί, ομοίως και Δημητράκοι εστερεώθη καθαρά αγάπη στο αναμεταξύ τους και υπόσχονται όλες οι αυταίς γενεαίς να βαστάξουν στέρεαν την αγάπη τους μέχρι τέλους δίνοντας υπόσχεση εις τον Θοδώρμπεη Γρηγοράκη, μπεηζαντέ Γιωργάκη Γρηγοράκη, Τζιγκουρίο Γρηγοράκη και καπετάν Πέτρο Μαυρομιχάλη όπου να βαστούν την αγάπη τους ως άνωθεν αμετάτατρεπτον δίνοντας και δύο αμανάτια παιδιά τους ένα από κάθε συντροφία υποσχένοντας οι άνωθεν γενεαίς εις τους παρόν ζαπιτάδες, όπου εάν ο μη γένοιτο βρεθή τινάς φιλοτάραχος και χαλάση την αγάπη, να είναι αμανάτι του χαημένο επίζωής του, και να χρεωστή των ζαπιτάδων τρείς χιλιάδες γρόσια μπαίνοντας και δια τον αφανισμόν του κακού να είναι και όλο το Γιαννακιάνικο με τους λοιπούς Λαγιάταις μεσίταις. Και ούτως εδόθη το παρόν γράμμα εις χείρας του Θεοδώρμπεη και λοιπών ίνα έχη το κύρος και την ισχύν

 

Λάγια 11 Αυγούστου1815

Πουγιουκλειάνοι και μαβροκωτσάνοι ειποσχόμαστε

Ξαρχιάνοι και Πηλοκωτσιάνοι υποσχόμαστε

Γιωργάκης μπεηζαντές δια τον Θεοδωρόμπεη και δια λόγου μου μαρτυρώ

Τζηγκουρίος Γληγοράκης μαρτυρώ

μπάς καπτ. Πέτρος Μαυρομιχάλης μαρτυρώ».

Βρεττιάνοι (Μουντανίστικα)

Οικογένεια Βρεττάκου (Μουντανίστικα)

ΠΑΤΡΙΑ: Βρεττιάνοι           ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ: Βρεττιάνοι

Το επώνυμο Βρεττάκος απαντάται σε μεγάλη έκταση ιδίως στην Μέσα Μάνη. Όντας πατρωνυμικό δεν αποτελεί εξαίρεση από τα άλλα ίδιου είδους. Το επώνυμο φέρει το όνομα του γενάρχη Βρεττού χωρίς αυτό να προϋποθέτει συγγένεια με συνώνυμους του σε άλλα χωριά της Μάνης. Το όνομα Βρεττός είναι καθαρά μανιάτικο και σημαίνει αυτός που βρέθηκε. Δινόταν μάλιστα στα παιδιά προκειμένου να εξευμενίσουν μεγάλο κακό. ( αρρώστια, κατάρα ή κάτι ανάλογο).

Η οικογένεια Βρεττάκου στα Μουντανίστικα σύμφωνα με τον λαογράφο Κ. Κάσση δεν έχει σχέση με άλλες συνεπώνυμές της στην υπόλοιπη Μάνη. Οι οικογένειες που ανέβηκαν στα λεγόμενα Βουνά της Μέσα Μάνης γύρω στα 1600 ήταν μικρές οικογένειες που πήγαν να προστατευθούν από τους διάφορους πειρατές, Αλγερινούς κυρίως αλλά και από τους νέους κατοίκους που φυγάδες στην Μάνη ανταγωνίζονταν σε ζωτικό χώρο. ( π.χ Νικλιάνοι ). Επίσης δεν παραδίδεται οποιαδήποτε αιματοσυγγένεια με οποιαδήποτε άλλη οικογένεια των Μουντανίστικων τουλάχιστον πρόσφατα. Αποτελεί δηλαδή αυτόνομη πατριά- οικογένεια.

Κατά την επανάσταση του 1821 η οικογένεια Βρεττάκου συμμετείχε με (1) αγωνιστή ( καθώς όταν οι οικογένειες ήταν μικρές κάποιοι έμεναν πίσω να φυλάνε τα σπίτια ) που είναι και ο παλιότερος άντρας της οικογένειας που βρίσκουμε σε επίσημο έγγραφο.

ΒρεττάκοςΝικόλαος, Μουντανίστικα Μέσσης, χάλκινο (διάΝ. Πιεράκου), φάκ. 286, έγγρ.091, αριθ. καταλ. 230 καιφάκ. 287, έγγρ. 134, αριθ. καταλ. 230 καιφάκ. 274, έγγρ. 144(συνέχειατου 129), αριθ. καταλ. 138.

( Αριστεία Στ. Καπετανάκη )

Σε δημοτολόγια του 1856 από την οικογένεια Βρεττάκου στα Μουντανίστικα έχουμε (3) μέλη. Τον Νικόλαο, τον Παναγιώτη και τον Πανάγο.

Σε δημοτολόγια του 1871 βλέπουμε την οικογένεια πιο ισχυρή (7) αρσενικά μέλη.  Παρατηρούμε μάλιστα ότι ισχυρότατη οικογένεια στην περιοχή ήταν οι Τσατσαρουνιάνοι που κατείχαν την θέση του Δημάρχου.

Τέλος θα ήταν μεγάλη παράλειψη αν δεν αναφέραμε ότι η οικογένεια συμμετείχε ενεργότατα στην εθνική αντίσταση με νεκρό τον Νικόλαο Βρεττάκο.