Στρατηγιάνοι (Οίτυλο)


Man oik

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΕΑ  (Οίτυλο)

ΠΑΤΡΙΑ: Λαβουρεντιάνοι   ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ: Στρατηγιάνοι

Παλαιά οικογένεια στο Οίτυλο όπως αναφέρει και τοπική παράδοση είναι και η οικογένεια Στρατηγέα. Η αναφερθείσα οικογένεια αποτελεί κλάδο της πατριάς των Λαβουρεντιάνων του Οιτύλου. Μέλη της βέβαια με την πάροδο του χρόνου είχαν μετακινηθεί και στην γειτονική Καρέα και Κρυονέρι ήδη πριν από το 1850.

Για την καταγωγή της πατριάς αυτής με το λατινικό όνομα Lavurentes, υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία (του Μιχάλη Μπατσινίλα) αναφέρει πως κατά πάσα πιθανότητα ήταν απόγονοι των Αρβανιτών που έφεραν οι Παλαιολόγοι στην Πελοπόννησο γύρω στα 1400 σαν καστροφύλακες αλλά και να ενισχύσουν πληθυσμιακά τον τόπο που μαστιζόταν από αρρώστιες και η άλλη (του Κ. Κάσση) που λέει πως οι Λαβουρεντιάνοι έχουν λατινικό όνομα διότι αποτελούσαν μέρος της Βενετικής φρουράς στο κάστρο της Κελεφάς. Όπως και να έχει οι Λαβουρεντιάνοι είχαν φήμη πολεμικής πατριάς η οποία επιβεβαιώθηκε και στον αγώνα του 1821. Άλλοι κλάδοι της πατριάς αυτής είναι ο Κατσανός (μελαχρινός), ο Σαλαφατίνος (Τσαλαφός είναι ο παράτολμος ή τρελός) ο Καλαποθαρέας και ο Ζουμπανέας.

Στο κάστρο του Οιτύλου, λέγεται ότι έβαλαν τους Λαβουρεντιάνους να φυλάνε την πόρτα και τις επάλξεις με τον μεγάλο πύργο στον Κύλιντρα και να έχουνε για οικογενειακή τους εκκλησία τον Σωζότη, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα. Η οικογένεια Στρατηγέα είναι απόγονοι (αν όχι απ ευθείας σίγουρα εκ πλαγίου) του ήρωα της ελληνικής επανάστασης Ηλία Σαλαφατίνου ή του αδελφού του Ιωάννη Κατσανού (δηλαδή απόγονος στρατηγού). Ο πρώτος γνωστός άνδρας της οικογένειας ήταν ο Θεόδωρος Στρατηγέας ο οποίος γεννήθηκε γύρω στα 1804 στο Οίτυλο. Κατατάχθηκε στην φάλαγγα ως αξιωματικός (ανθυπολοχαγός) το 1837. Ήταν από τους επιφανείς πολίτες του τόπου του για αυτό διετέλεσε και ένορκος Οιτύλου περί τα 1862. Όπως προκύπτει από δημοτολόγια της εποχής άφησε δύο γιους τον Ευστράτιο και τον Σπυρίδων.

Στο Οίτυλο

Είναι πιθανό μάλιστα το όνομα Στρατηγέας να προέρχεται σαν πατρωνυμικό από το βαπτιστικό Στράτης και όχι από κάποιον στρατηγό. Επίσης η οικογένεια του Οιτύλου δεν έχει συγγένεια με άλλες συνεπώνυμές οικογένειες της Έξω Μάνης. Ο άξονας Οίτυλο – Καρέα – Κρυονέρι είναι ο άξονας κίνησης της πατριάς και της οικογένειας.

Η εκκλησία του Αγίου Σώζοντος κτίσθηκε ακριβώς έξω από τα τείχη του Οιτύλου και δίπλα από την είσοδο του μεγαλύτερου πύργου του, γιατί σε κάποια μάχη στα Βυζαντινά χρόνια, σώθηκε το κάστρο από τους επιτιθέμενους εχθρούς. Από το 1400 που ήρθαν οι υπερασπιστές του κάστρου Λαβουρεντιάνοι τους δόθηκε για οικογενειακή τους εκκλησία. Για πολλά χρόνια έμενε ερειπωμένη και αλειτούργητη, όμως ο Νίκος Στρατηγέας την επισκεύασε και της έβαλε ένα σταυρό στην σκεπή από την Παναγία, καθώς επίσης και τρεις μεγάλες ξύλινες εικόνες στο εσωτερικό, του Χριστού, της Παναγίας και του Ιωάννη Πρόδρομου από τις εικόνες της Παναγίας που ήσαν στο τέμπλο, γιατί ο παπάς Σωτήρης Χριστοφιλέας που την ανακαίνιζε έβαλε καινούργιες. Ο γιος του Νίκου, ο Σπυρίδος της έβαλε πλακάκια, την έξυσε εξωτερικά και φάνηκαν οι πέτρες γύρω στα 1995, και την γιορτάζει κανονικά στην χάρη της με αρτοκλασία, μόνος απ’ όλους τους Λαβουρεντιάνους. Οι Λαβουρεντιάνοι παλαιότερα θαβόντουσαν εκεί, καθώς και οι καλόγεροί τους, όταν μεγάλωσε η εκκλησία της Παναγίας, θα συνεισέφεραν και έτσι από τότε θάβονται εκεί.

Τοποθεσία Κάστρου Οιτύλου

Αν και το Οίτυλο δεν είναι γνωστό για τους πύργους του ένας από αυτούς ο οποίος μάλιστα θεωρείται ιδιαίτερα παλιός ήταν ο πύργος του Φαντέ. Ο πύργος του στρατιώτη, όπως θα έλεγε κάποιος, μιας και προστάτευε το κυρίως Οίτυλο. Άγνωστη η ακριβής κατασκευή του από τις πολλές επεμβάσεις Βυζαντινών, Λατίνων, Ελλήνων. Εκείνο που είναι γνωστό είναι ότι ανήκε στην οικογένεια Φαντέ (που σήμερα δεν υπάρχει).Ύστερα λόγω κληρονομιάς είτε αγοράς είτε συγγενική σχέση δόθηκε στους Λαβουρεντιάνους, στον Στρατηγέα. Εκείνος με την σειρά του μεταποιημένο σε σπίτι ένα κομμάτι του το έδωσε στην οικογένεια Βουνησέα. Το 1927 λόγω ενός σεισμού κατέρρευσε το παλιό κομμάτι του πύργου.

ΠΗΓΕΣ

1. Κ. Κάσση «Άνθη της Πέτρας, οικογένειες και εκκλησίες στην Μάνη» Εκδόσεις Ιχώρ 1990
2. Σ. Καπετανάκη «Αριστεία του 1821 σε Μανιάτες αγωνιστές» εκδόσεις αδούλωτη Μάνη 2008
3. Σ. Καπετανάκη «Μανιάτες αγωνιστές του 1821» έκδοση συλλόγου Μανιατών Καλαμάτα 2005
4. Mani Voice Μιχάλη Μπατσινίλα «το Κάστρο της Μαίνης» http://manivoice.gr/
5. http://www.mani.org.gr/medikoi/ekkl/agsozon/oit_agsozon.htm
6. Άννας Αβραμέα «Ιστορικές μαρτυρίες από το Οίτυλο της Μάνης» Λακωνικαί Σπουδαί , Αθήναι 1983

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s