17η Μάρτη 1821 (Η Επανάσταση Ξεκινά Στην Μάνη)

Μετά την αποτυχημένη έναρξη των επαναστατικών επιχειρήσεων στις παραδουνάβιες περιοχές της Μολδοβλαχίας τον Φλεβάρη του 1821, αποφασίστηκε η έναρξη των επιχειρήσεων στην Μάνη που είχε οριστεί βασικό ορμητήριο του αγώνα.

Το ετοιμοπόλεμο και εμπειροπόλεμο των κατοίκων της  καθώς και η απουσία Οθωμανών στην περιοχή την καθιστούσαν ιδανική για μαζικό κίνημα, όπως και έγινε στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη με επικεφαλή τον Πέτρο Μαυρομιχάλη. Η φιλικοί τον είχαν ορίσει Αρχιστράτηγο για δύο λόγους.

Στην αρχή του αγώνα ήταν ο σημαντικότερος πρόκριτος διότι είχε χρήμα αλλά και πλήθος ενόπλων. Ο άλλος λόγος ήταν να καμφθούν οι όποιοι δισταγμοί του.

Ο όρκος των Μανιατών μπροστά στους Ταξιάρχες:

«Ορκίζομαι,

εις το όνομα του Παντοδύναμού μας Θεού,

εις το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού

και της Αγίας Τριάδος,

να χύσω και την υστέραν ρανίδα του αίματός μου,

υπέρ πίστεως και Πατρίδος.

Ορκίζομαι,

να μη βλέψω εις τα όπισθεν

εάν δεν αποδιώξω τον εχθρόν της Πατρίδος

και της Θρησκείας μου.

Ορκίζομαι,

«Ταν ή επί Τας» και «Νίκη ή Θάνατος»

υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Ο ναός των Ταξιαρχών (Αρεόπολη)

ο Γενναίος Κολοκοτρώνης, γιός του Θεόδωρου, γράφει:

«Αναπτυσσομένης της ιδέας περί της Επαναστάσεως, ο σπινθήρ της Ελευθερίας ήναπτε τον ενθουσιασμό των Ελλήνων, οίτινες διενοούντο περί της ενάρξεως του πολέμου. Όθεν την 17ην Μαρτίου  οι πρόκριτοι της Μάνης συνεννοήθησαν να λάβωσι τα όπλα κατά των Τούρκων.»

Ο ιστορικός της επανάστασης Σπυρίδων Τρικούπης ο οποίος μίλησε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, τον Λόντο, τον Ζαΐμη και άλλους προκρίτους της Αχαΐας γράφει για την έναρξη της επανάστασης

«Ψευδής είναι η εν Ελλάδι επικρατούσα ιδέα ότι εν Μονή της Αγίας Λαύρας ανυψώθη κατά πρώτων η σημαία της Ελληνικής Επαναστάσεως. Την ιδέα ταύτην εξέφρασα και εγώ εν τω επικήδειώ μου λόγω  εις Ανδρέα Ζαΐμη πριν εξακριβώσω την αλήθεια»  

Όπως γίνεται αντιληπτό ακόμα και ο ιστορικός της εποχής Σπυρίδων Τρικούπης δυσκολεύτηκε να εντοπίσει την πραγματική ημερομηνία και τοποθεσία όπου έλαβε χώρα η έναρξη της Εθνεγερσίας. Τα μαζικά κινήματα στην Πελοπόννησο, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα εξέγερσης και φυσικά οι πολιτικοί τοπικισμοί οδήγησαν σε λαθεμένα συμπεράσματα.

Εδώ άξιο λόγου είναι ότι την πρώτη επίσημη ελληνική ιστορία που διδάχτηκε στα σχολεία δεν την έγραψαν Έλληνες ιστορικοί ή πρωταγωνιστές των γεγονότων της εποχής αλλά ξένοι συγγραφείς (φιλέλληνες) όπως Πούκεβιλ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα καταγραφή πλήθος ανακριβειών και πολιτικών αναγωγών μακριά από τις ισχύουσα ιστορική πραγματικότητα.

Advertisements

Καπετάν Γέρμας

Μανιάτες Μακεδονομάχοι:

Καπετάν Γέρμας-
Νικόλαος Λυκούργου Τσοτάκος

 

Ο Ανθυπολοχαγός πεζικού Νικόλαος Τσοτάκος γεννήθηκε το 1874 στο χωριό Γέρμα Οιτύλου της Μάνης. Νέος κατατάχθηκε στη Σχολή Έφεδρων Αξιωματικών και στις 1 Οκτωβρίου του 1885 εξέρχεται με το βαθμό του λοχία. Στις 1 Απριλίου του 1899 γίνεται επιλοχίας και στις 29 Αυγούστου του 1902 τελειώνει τη Σχολή Υπαξιωματικών ως ανθυπολοχαγός στο 1ο Σύνταγμα Ευζώνων. Τα έτη 1904-1906 διορίζεται στην αστυνομία και το 1907 οργανώνει σώμα εθελοντών, με σκοπό την εκδίκηση για το θάνατο του επίσης Μανιάτη Μακεδονομάχου Αντώνη Βλαχάκη (Καπετάν Λίτσα) και των υπολοίπων μαχητών που έπεσαν στη μάχη της Οσνίτσανης.

Στις 22 Ιουνίου του 1907 αναχωρεί σιδηροδρομικώς  από την Αθήνα με προορισμό τα Τρίκαλα μαζί με τους υπαξιωματικούς του 9ου πεζικού συντάγματος (Καλαμάτας), Αριστείδη Κωστόπουλο, Θεόδωρο Γεωργαλή, Παναγιώτη Οικονομάκο, Βασίλη Τσιμπιδάρο, Θεόδωρο Μαντούβαλο, Γρηγόρη Ρογκάκο και 19 άνδρες εκ των οποίων οι 12 ήταν Μανιάτες και οι άλλοι 7 οπλίτες που ακολούθησαν τον Θεόδωρο Μαντούβαλο.

Αυτοί οι 7 άνδρες ήταν οι: δεκανέας Αποστολόπουλος Ιωάννης (από την Ολυμπία) και οι στρατιώτες Μπίστουλας Διονύσης (από την Ολυμπία), Σεφερλής Αναστάσιος, Δρίλης, Χαριτόπουλος, Παπαδόπουλος και Τζανέας.

Το σώμα που οργανώθηκε αποτελείτο από 50 άνδρες, κυρίως Μανιάτες. Υπαρχηγός του σώματος ορίστηκε ο επιλοχίας Βασίλης Τσιμπιδάρος (καπετάν Τσιμπίδας) και οπλαρχηγοί οι: Θεόδωρος Μαντούβαλος (καπετάν Ταΰγετος), Παναγιώτης Οικονομάκος, Γρηγόρης Ρογκάκος, Αριστείδης Κωστόπουλος και Θεόδωρος Γεωργαλής.

Εισήλθε στη Μακεδονία στις 27 Ιουνίου 1907 για να αντικαταστήσει τον Γρηγόρη Φαληρέα (καπετάν Ζάκα) στην περιφέρεια Βογαζικού- Καστοριάς.

Συναντήθηκε με τον καπετάν Ζάκα στις 12 Ιουλίου έξω από το χωριό Βογαζικό και στρατοπέδευσε εντός μιας χαράδρας στη θέση Καλογερικό (κοντά στο χωριό Λοσνίτσα). Η θέση τους προδόθηκε όμως και οι Τούρκοι τους περικύκλωσαν μέχρι την αυγή. Ακολούθησε τρίωρη μάχη στην οποία σκοτώθηκε ο Νικόλαος Τσοτάκος, ο Βασίλης Τσιμπιδάρος και 23 συμπολεμιστές τους ενώ αιχμαλωτίστηκαν 11 βαριά τραυματισμένοι μεταξύ των οποίων ήταν και ο Θεόδωρος Μαντούβαλος που μετέφερε το σώμα του καπετάν Γέρμα.

Προς τιμήν του Μανιάτη μαχητή Νικόλαου Τσοτάκου το χωριό Λόσνιτσα μετονομάσθηκε σε Γέρμα.