Ποίημα Για Τη Μάνη

» Όταν η Κωνσταντινούπολη έπεσε και όλα είχαν σβήσει της Ελλάδος η ελευθεριά στη Μάνη αποφάσισε να πάει να κατοικήσει. Εκεί στ’ απόκρημνα βουνά και στα πολλά κοτρόνια φυτοζωούσε η Λευτεριά για τετρακόσια χρόνια. Κι όταν ωρίμασε ο καιρός και έφθασε η ώρα στην Καλαμάτα ξέσπασε η Μανιάτικη μπόρα. Εκεί το βροντοφώναξε ο αρχηγός της Μάνης ότι η Ελλάδα αποφάσισε να ζήσει ή να πεθάνει. Εκεί το βροντοφώναξε σ’ανατολή και δύση ότι η Ελλάδα αποφάσισε να ζήσει και θα ζήσει. Μάνη μου ενδοξότατη με τα πολλά κοτρόνια που ποτέ σου δεν εδείλιασες στα τετρακόσια χρόνια. Στην Μάνη ουδέποτε έσβησε της λευτεριάς η δάδα και από την Μάνη ξεκινήσανε να φτιάξουν την Ελλάδα! Γι’αυτό της Μάνης τ’αγιαχώματα όποιος πρωτοπατήσει πρέπει να γονατίσει ευλαβικά και να τα προσκηνήσει. »

Ποίημα Καλλιόπης Γεωργίου Βερσάκου

Μαθήτρια Δ’ Γυμνασίου 15 ετών το 1975

Advertisements