Λιαντινιωτιάνοι (Καρβελάς)

old_book_bindings

Οικογένεια Λιαντινιώτη (Καρβελάς)

Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την πορεία της οικογένειας Λιαντινιώτη από την περιοχή του Μαλευρίου της κάτω Μάνης. Όπως προκύπτει από την τοπική παράδοση αλλά και από το ίδιο το όνομα της οικογένειας, τα μέλη της έλκουν καταγωγή από το χωριό Λιαντίνα της ορεινής Λακεδαίμονας. Το παλαιότερο μέλος της οικογένειας Λιαντινιώτη είναι ο Θωμάς Λιαντινιώτης ο οποίος γεννήθηκε πιθανότατα μεταξύ του (1775- 1780). Μάλιστα η επανάσταση του 1821 το πρόλαβε ιερέα- οικονόμο κάποιας εκκλησίας στον Καρβελά. Η παραπάνω ημερομηνία γέννησης είναι πιθανή καθότι ο γιος του Γεώργιος Παπαδάκος ή Λιαντινιώτης γεννήθηκε στα 1804.

Απόσταση Λιαντίνας – Καρβελά

Από το μέγεθος της οικογένειας το 1821, (δεν πρέπει να ξεπερνούσαν συνολικά τα 10 μέλη) και τις παραπάνω ημερομηνίες γέννησης οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως η οικογένεια κατέβηκε στην Μάνη την περίοδο 1760-1780. Οι λόγοι της μετακίνησης παραμένουν άγνωστοι. Η απόσταση των δύο οικισμών είναι πολύ μεγάλη για την εποχή.(20 χιλ.). Οικονομικοί λόγοι λίγο δύσκολο καθότι ο τόπος φτωχότερος. Λόγοι ασφάλειας πιθανότεροι καθότι μεσολάβησαν τα Ορλοφικά. Τέλος θα μπορούσε να είναι και άλλοι λόγοι όπως κουμπαριά μέσω γάμου. (γαμπρός στον Καρβελά ο Λιαντινιώτης).

Κατά την επανάσταση του 1821 η οικογένεια Λιαντινιώτη αν και μικρή σε στρατιωτική και πολιτική ισχύ στην περιοχή της συμμετείχε ενεργά. Τέσσερα (4) μέλη της έδρασαν επισήμως στον αγώνα εκ των οποίων ο παπά- Θωμάς οικονόμος Λιαντινιώτης έλαβε τιμητικά το αργυρό αριστείο του αξιωματικού. Μάλιστα στα Γ.Α.Κ φακ.283 έγγραφο 32 σε λίστα αγωνιστών της Μάνης ο διοικητής Λακωνίας γράφει δίπλα από το όνομα του σαν σημείωση «ούτος ως ιερεύς δια τον αγώνα είναι καλό να λάβη το αργυρούν αριστείο». Το έλαβε μάλιστα από τον Ζερβομπεάκο που ήταν ο ισχυρότερος οπλαρχηγός του Δήμου Μαλευρίου. Είναι αλήθεια πως στους ιερείς της εποχής δίνονταν τιμητικά τίτλοι αξιωματικού σεβαστικά ως προς το ιερατικό τους σχήμα. Υπογράφει μάλιστα ως κάτοικος κοινότητας Μαραθέας. Στην αίτηση που ο ίδιος έκανε για το αριστείο πολέμου αναφέρει πως συμμετείχε σε διάφορες μάχες όπως στην Μονεμβασιά, Τρίκορφα, Άργος, πολιορκία Μεσσηνιακών φρουρίων.

Έγγραφο του Διοικητή Λακωνίας το 1841, στο νούμερο 12 ο παπά Λιαντινιώτης 

Στους εκλογικούς καταλόγους του 1847 στον Καρβελά Μαλευρίου καταγράφονται (4) αρσενικά μέλη της οικογένειας αλλά είναι πιθανό να μην είναι όλοι καταγεγραμμένοι καθότι οι εκλογικοί κατάλογοι της εποχής χαρακτηρίζονται από υψηλή αναξιοπιστία. Το 1871 ωστόσο καταγράφονται στα δημοτολόγια της εποχής (8) αρσενικά μέλη της οικογένειας με το όνομα Λιαντινιώτης ενώ (2) καταγράφονται με το όνομα Παπαδολιαντινιώτης ως απόγονοι του παπά Θωμά και του γιου του.

Κατά την νεότερη ιστορία βρίσκουμε τον Μιχαήλ Π. Λιαντινιώτη (1884), στο Α΄ ελληνικό σχολείο Γυθείου, την περίοδο 1895-1897.

Πηγές

  1. Γ.Α.Κ φακ. 283 έγγραφο 32
  2. Αριστεία του 1821 σε Μανιάτες Αγωνιστές, Σταύρου Καπετανάκη
  3. Άνθη της πέτρας, Κ. Κάσση
  4. Η Μέση εκπαίδευση στο Γύθειο, Πέπη Γαβαλά
Advertisements

Πλάτανος (Λίμπερδο)

Ο Πλάτανος ή Λίμπερδο όπως ήταν η ονομασία του και άλλαξε το 1955, είναι ένα χωριό της Κάτω Μάνης το οποίο βρίσκεται 8.5 χλμ. δυτικά του Γυθείου σε υψόμετρο 75 μ.

Χωρίζεται στην Πάνω και Κάτω χώρα. Στο κάτω μέρος του χωριού, η πλαγιά στην οποία είναι χτισμένο καταλήγει σε έναν ξεροπόταμο που λέγεται Πλατάνι. Τα χριστιανικά μνημεία του οικισμού μαρτυρούν την ύπαρξη πληθυσμιακής συγκέντρωσης απο τον 11 ο τουλάχιστον αιώνα.

Πρώτη γραπτή αναφορά εντοπίζεται στην απογραφή Grimani το 1700.

Κατά μια άλλη άποψη, η ίδρυση και η ανάπτυξη του οικισμού συνδέεται με την εγκατάσταση των Πετροπουλάκηδων στην περιοχή.

Η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου καθώς και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Ο Άγιος Δημήτριος είναι βυζαντινή εκκλησία σταυροειδής, δικίονος, με τρούλο ελλαδικού τύπου. Έχει οικοδομηθεί με κανονική πλινθοπερίβλητη τοιχοδομία και στο εσωτερικό του σώζονται λείψανα γραπτού διάκοσμου του 12ου αιώνα.

Η Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου

Στα βόρεια του χωριού, σε απόσταση 1,5 χλμ. , συναντάμε τον συνοικισμό Ψαθάκια, ο οποίος κατοικείται αποκλειστικά απο την οικογένεια Οικονομάκου. Ο συνοικισμός πήρε την ονομασία του απο το χόρτο Ψαθί, που φυτρώνει σε εκείνο το σημείο. Ανάμεσα στα Ψαθάκια και στον πλάτανο υπάρχει η τοποθεσία »του Γιάννη το χωριό», όπου πήρε το ονομά της απο τον Γιάννη Κουτράκο απο τα Σκυφιάνικα, ο οποίος ήρθε εκεί και έχτισε σπίτι. Ο Γιάννης ήταν το δεύτερο απο τα τρία παιδιά της οικογένειας, ο πρώτος έφυγε και πήγε στην Επίδαυρο και άφησε απογόνους εκεί ενώ ο τρίτος πήγε σε άλλο μέρος της Μάνης.

Στην τριήμερη μάχη του Πολυαράβου, ανάμεσα στους 2000 Έλληνες που πολέμησαν υπήρχαν και τα ονόματα κατοίκων του Πλατάνου. Οι πολεμιστές αυτοί ήταν οι Πασαβιγιότης Ηλίας, Γεωργαράκος Πέτρος, Σταυριανάκος Διακουμής και Ροζολάκος Αναστάσιος.

ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ

ΠΛΑΤΑΝΟΣ (ΛΙΜΠΕΡΔΟ): 1844: 115 κατ. , 1853: 123 κατ. , 1861: 141 κατ., 1879: 201 κατ. , 1889: 232 κατ. , 1896: 232 κατ. , 1907: 246 κατ. , 1920: 246 κατ. , 1928: 324 κατ. , 1940: 282 κατ. , 1951: 251 κατ. , 1961: 270 κατ. , 1971: 244 κατ. , 1981: 192 κατ.

Γρηγοριάνοι ( Τσεροβά ή Δροσοπηγή )

 

Οικογένεια Γρηγοράκου

( Τσεροβά ή Δροσοπηγή )

Το επώνυμο Γρηγοράκος απαντάται σε πολλά χωριά της Μάνης διότι σημαίνει το παιδί του Γρηγόρη (Ληγόρη στην μανιάτικη διάλεκτο). Ως πατρωνυμικό λοιπόν δεν πρέπει να συγχέουμε τους Γρηγοριάνους της Τσεροβάς με άλλους άσχετους από άλλα χωριά.

Σύμφωνα με τον λαογράφο Κ. Κάσση η οικογένεια Γρηγοράκου της Τσεροβάς αποτελεί παλαιή ντόπια πατριά – οικογένεια, τοπικά ισχυρή, δηλαδή με δύναμη στα όρια του χωριού και των  πέριξ συνοικισμών. Πιθανή ίσως σχέση με την Χιμάρα ή Καρυούπολη καθώς πολλοί από εκεί μετοίκησαν στην Τσεροβά.

Σπίτια στην Τσεροβά

Κατά την επανάσταση του 1821 η οικογένεια καταγεγραμμένα συμμετέχει με (2) αγωνιστές από την Τσεροβά. Μάλιστα ο ένας καταγράφεται με το όνομα Ληγοράκος Μπάρτζος. ( Αριστεία, Σ. Καπετανάκη ). Το πιο πιθανό να πρόκειται για τοπικό παρατσούκλι και όχι για βαπτιστικό. Στο δημοτολόγιο του 1853 καταγράφεται ο Γρηγοράκος Αντώνιος 48 ετών από την Τσεροβά. Στα δημοτολόγια του 1871 καταγράφονται (4) μέλη της οικογένειας Γρηγοράκου.

Σήμερα στην Τσεροβά ή Δροσοπηγή υπάρχουν απόγονοι της οικογένειας Γρηγοράκου. Μάλιστα είναι από τους ιδρυτές του πολιτιστικού τους συλλόγου.

 

Σημείωση

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να συλλέξουμε περισσότερα δεδομένα για την οικογένεια Γρηγοράκου της Τσεροβάς καθώς για το όνομα Γρηγοράκος σε καταλόγους 1912, 1922, 1940 αναγράφεται γενικά και αόριστα Λακωνία πράγμα που κάνει αδύνατη την ταύτιση τους με την συγκεκριμένη οικογένεια μελέτης. Παρακαλούμε όποιος γνωρίζει περισσότερα για την συγκεκριμένη οικογένεια να επικοινωνήσει μαζί μας.