Των Κουτρουλιάνων (Μοιρολόι)

Μοιρολόγια

 

Το παραπάνω μοιρολόι αναδημοσιεύεται από το περιοδικό Πανδώρα που εκδόθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1869. Αναφέρεται στις τοπικές έριδες και εχθροπραξίες της εποχής μεταξύ της πατριάς των Κουτρουλιάνων (Νικλιάνων) και των Κασσιδόγκονων. Τους οποίους η γυναίκα που τραγουδά τους παρουσιάζει ως κατώτερους που ξεσηκώθηκαν.

  1. Τα ελώδη χωράφια με πολλή τίκλα. Αυτά που λασπώνουν.
  2. Χωριό κοντά στο Ταίναρο
  3. Τα κακής ποιότητας χωράφια
  4. Άνθισαν

Άποψη της Κυπάρισσου

Ο Κωνσταντής και ο Βρεττός στον οποίο αναφέρεται το μοιρολόι είναι Κουτρουλιάνοι. Ο Βρεττός μάλιστα υποθέτουμε πως είναι γενάρχης της οικογένειας Γεωργοβρεττάκου (Κουτρουλιάνοι) που έζησε γύρω στα 1840. Άλλοι κλάδοι της ίδιας πατριάς στην περιοχή αυτή είναι η οικογένεια Αθανασάκου και Θεοδωρακάκη.

Η πατριά των Κουτρουλιάνων (σοϊλήδες)  δέσποζε στην περιοχή της Κυπάρισσου. Εξού και η φράση έκρινε και αποφάσιζε. Την περίοδο εκείνη φαίνεται πως είχαν έρθει σε ρήξη με άλλη μικρότερης αίγλης πατριά.

Advertisements

Θεοδωρακιάνοι (Κάτω Μπουλαρίοι)

Οικογένεια Θεοδωρακάκη (Κάτω Μπουλαρίοι )

ΓΕΝΟΣ: Νικλιάνοι ΠΑΤΡΙΑ: Κουτρουλιάνοι ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ: Θεοδωρακάκης

Η οικογένεια Θεοδωρακάκη των Κ. Μπουλαριών ανήκει στην πατριά των Κουτρουλιάνων ( γενάρχης ο Κουτρούλης συγγενής ή ακόλουθος του Νίκλου) της μέσα Μάνης. Ιστορικά αποτελούσε ισχυρή οικογένεια στον χώρο του παλαιού δήμου Μέσσης με έδρα τους Κάτω Μπουλαριούς. Η παράδοση λέει πως προέρχονται από την Κοίτα.

Λέγεται ότι στους Μπουλαριούς παλιά χτήματα είχε κάποιος Γελάσης. Αυτός όμως μη έχοντας ανθρώπους πολλούς κάλεσε τον Γιώργο Θεοδωρακάκη από την Κοίτα για να μπει στην δούλεψή του. Κάποια στιγμή σε μια τοπική αψιμαχία με τους Σμαηλιάνους ο Γιώργος σκότωσε κάποιον από αυτούς. Ο Γελάσης ειδοποίησε και τους υπόλοιπους συγγενείς Κουτρουλιάνους ( Θοδωρακιάνους ) και διώξανε τους Σμαηλιάνους στην Οχιά όπου και μένουν. Έτσι εδραιώθηκαν οι Θεοδωρακιάνοι στους Μπουλαριούς.

Η οικογένεια κατοικεί στο ΝΑ τμήμα των κάτω Μπουλαριών όπου και είχε ισχυρό πύργο. Κατά την επανάσταση του 1821 συμμετείχαν 4 – 5 άνδρες της οικογένειας.

Το 1870 περίπου συγκρούστηκαν με τους συγχωριανούς τους Ρεσβανιάνους. Παρόλη την δύναμή τους ( ως Νικλιάνοι ) δεν επικράτησαν.

Ένα κανόνι επάρασι

Το κάστρο κανονάρεται

Κι ο πύργος μας μινάρεται

Θέσι να μας εδιώξουσι

Να μας εξακληρήσουσι

Με το πέρασμα του χρόνου διακλαδίστηκαν σε  άλλες οικογένειες που άλλες διατήρησαν το επίθετο και άλλες όχι, και κατοίκησαν και σε άλλες περιοχές της Μάνης όπως στον Γερολιμένα.