Τσουλιάνοι (Πηγάδια)

Man_oik

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΣΟΥΛΑΚΟΥ (Πηγάδια Αβίας)

Η οικογένεια Τσουλάκου ή Τζουλάκου κατοικεί στο χωριό Πηγάδια. Άγνωστο αν συγγενεύει με άλλες οικογένειες με παρόμοιο επώνυμο ή άλλο στην ευρύτερη περιοχή της Αβίας, όπως Τσουλέας, Τζουλέας, Τζούλος κ.ά. Στην ευρύτερη περιοχή του Κάμπου το επώνυμο Τζούλος αναφέρεται ήδη από το 1704. Η ετυμολογική ερμηνεία του επωνύμου είναι βλάχικη čiul «πρόβατο με μικρά αυτιά». Μάλιστα ως σήμερα στην Μέσα Μάνη ο έχων μικρά αυτιά καλείται τσουλαυτίλης.

Το παλιότερο μέλος της οικογένειας Τσουλάκου ή Τζουλάκου που συναντάμε ψάχνοντας το παρελθόν της οικογένειας είναι ο Ιωάννης Τζουλάκος. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα αυτό μιας και δεν αναφέρεται σε εκλογικούς καταλόγους του 1844 αλλά υπογράφει σε έγγραφο κατοίκων του δήμου Αβίας που καταδικάζει τα στασιαστικά κινήματα των Μαυρομιχαλαίων τον Ιούνιο του 1831. Παρακάτω παρατίθεται η υπογραφή του. Αν υποθέσουμε πως την εποχή εκείνη υπέγραφαν τα «κεφαλάρια» οι επικεφαλείς της γενιάς θα ήταν περίπου 40 ετών, άρα γεννημένος περί το 1790.

Κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 η οικογένεια Τζουλάκου από τα Πηγάδια Αβίας συμμετείχε με τον Δημήτρη Τζουλάκο. Κάτωθι η καταγραφή του στα μητρώα αριστείων (1843-1844). Μάλιστα ενώ αρχικώς του είχε απονεμηθεί το σιδερένιο με μεσολάβηση του Ν. Πιεράκου Μαυρομιχάλη ο οποίος ήταν αντίθετος με τους άλλους Μαυρομιχαλιάνους του απενεμήθη του αργυρό, ως αξιωματικός. Ο ίδιος μάλιστα εκλέχτηκε το 1843, 2ος στην τάξη μαζί με τον ισχυρό Θεόδωρο Νίκα ως εκλέκτορας του χωριού Πηγάδια για να ψηφίσει τον πληρεξούσιο της επαρχίας τους που θα τους εκπροσωπούσε στην Εθνοσυνέλευση του κράτους. Η θέση αυτή δήλωνε ιδιαίτερης και ευρύτερης αποδοχής πρόσωπα. Η εκλογή τους έγινε στον Ι.Ν των Ταξιαρχών στα Πηγάδια.

Στους εκλογικούς καταλόγους της περιόδου 1850 – 1856 καταγράφονται στο χωριό Πηγάδια (6) άνδρες; της οικογένειας Τζουλάκου, από τους 220 περίπου άντρες του χωριού. Η οικογένεια δηλαδή αποτελούσε το 3% του ανθρώπινου δυναμικού του χωριού κατατάσσοντάς την έτσι στις λιγότερο δυνατές οικογένειες του χώρου. Αυτό επιβεβαιώνεται το 1871 όπου καταγράφονται μόλις (3) άνδρες της οικογένειας σε σύνολο (209) ανδρών του χωριού. Ποσοστό 1,5% περίπου.

Μετά το 1900 μεγάλο μέρος του πληθυσμού του χωριού ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία ενώ οι υπόλοιποι κατέβηκαν σε χαμηλότερα χωριά του δήμου Αβίας.

Σπίτι και οι Ταξιάρχες στα Πηγάδια

ΠΗΓΕΣ

  • http://chameleontas09.blogspot.gr/2010/04/742010.html * http://greek-lastnames.blogspot.gr/
  • Σ. Καπετανάκη «Αριστεία του 1821 σε Μανιάτες Αγωνιστές» εκδόσεις Αδούλωτη Μάνη 2008
  • Κ. Κόμη «Βενετικά κατάστιχα Μάνης Μπαρδούνιας» εκδόσεις ελληνικά Γράμματα Αθήνα 1998
  • Γενική Εφημερίδα Ελλάδος, αριθ. φ. 48, της 27 Ιουνίου 1831.
Advertisements

Οι Κλέφτες Στη Μάνη

Λίγο πριν το 1821

Τότε ελυμαίνοντο οι κλέφτες οι Κολοκοτρωναίοι Θεόδωρος και Ιωάννης αδελφοί, ο Γιώργης από τον Αετό της Τριφυλίας και ελήστευον τους ομόφυλούς τους χριστιανούς και είχον άσυλο τα Πηγάδια και την Μάνη. Εκεί είχον το άσυλόν τους και ηνάγκαζον δια της ληστείας τους προεστούς δια να τους βάνουν αρματολούς και ότι δήθεν ούτοι να εμποδίζουν την τε ληστείαν και την ζωοκλοπή από τν τόπο και κατά καιρόν τους έβγαναν και μπιουγιουρντί του πασιά ως τοιούτους διοριζόμενοι. Αλλά όταν τους έκοβαν τα χάρτζια ταύτα ήτοι τους λουφέδες των εθύμωναν και ήρχιζαν την παλαιάν τους τέχνη με περισσότερη επίτασην.

Το φαράγγι του Ριντόμου στα Πηγάδια ( λημέρι κλεφτών )

Στο παραπάνω απόσπασμα οφείλουμε να παραθέσουμε μερικές διευκρινήσεις …..

1. Ο Γιώργης που αναφέρει στο κείμενο είναι ο Γιώργος Μπέλκος από τον Αετό Μεσσηνίας γνωστός για την προεπαναστατική του δράση στην περιοχή.

2. Ο Παπατσώνης μη γνωρίζοντας καλά την περιοχή της Μάνης αναφέρει ξεχωριστά το χωριό Πηγάδια. Στην πραγματικότητα το χωριό ανήκε πάντα στα χωριά της Μάνης. Μάλιστα το επέλεγαν οι κλέφτες σαν καταφύγιο γιατί ήταν στα σύνορα της Μάνης

3. Ο Παπατσώνης μιλά με περιφρονητικά λόγια για την προεπαναστατική δράση των αναφερθέντων ανδρών διότι ως πρόκριτος είχε έρθει πολλές φορές σε ρήξη με τους κλέφτες. Οι πρόκριτοι της Πελοποννήσου είχαν αποκτήσει δύναμη είτε λόγω εμπορίου είτε λόγω μεγάλων γεωργικών εκμεταλλεύσεων με την ανοχή των Τούρκων που εξασφαλιζόταν με το ανάλογο ποσό.