Των Μανιατών Της Κορσικής

Δέκα βρύσες με νερό κι εξήντα δυό πηγάδια
δε μας τη σβήνουν τη φωτιά μεσ’ απ’ τα φυλλοκάρδια
Φύγαμ’ από τον τόπο μας κι’ από τα γονικά μας,
μας διώξαν απ’ τα σπίτια μας κι’ απ’ όλα τα καλά μας
ανάθεμα τον αίτιον και την κακήν αιτίαν
αλλά δεν του ευχόμαστε, την ίδιον καταντίαν.
Γλυκεία που ‘ταν η Μάνη μας, πικρός ο χωρισμός της
πικρότερος στην ξενητειά θε να ‘ναι ο καημός της.
Είμαστε απ’ το Οίτυλο και Στεφανοπουλιάνοι
κι ήρθαμε στην Κορσική καταδιωγμένοι και φτωχοί.
Κορσικανοί μου καημένοι κι απ’ τον Οίτυλο φερμένοι!

Το παραπάνω μοιρολόι αναφέρεται στην αναγκαστική αποχώρηση των Στεφανοπουλιάνων μαζί με άλλους 300 Μανιάτες απο τη Μάνη το 1675 και τη μόνιμη εγκατάσταση τους στη Κορσική. Μέσα απο τους στίχους του διαφαίνεται η πικρία και ο πόνος της αποχώρησης απο την ιδιαίτερη πατρίδα τους.

Advertisements

Η Επιστολή Του Ναπολέοντα Βοναπάρτη Στον Τζανέτο Γρηγοράκη.

Ναπολέων Βοναπάρτης

Η παραπάνω επιστολή που είναι ευρέως γνωστή στους κύκλους των ιστορικών προέρχεται από τον ίδιο τον Ναπολέων Βοναπάρτη προς τον Τζανήμπεη Γρηγοράκη. Ο Βοναπάρτης απέστειλε το 1797 την επιστολή αυτή μέσω των αδελφών Νικολάου και Δημητρίου Στεφανόπουλου , Κορσικανοί με καταγωγή όμως από την Μάνη. Κατόπιν συνεχών επαφών το 1801 ο Βοναπάρτης αποστέλει κρυφά ένα καράβι γεμάτο πολεμοφόδια στο Μαραθωνήσι (Γύθειο).

Στην επιστολή ο Ναπολέον αναγνωρίζει το ελεύθερο πνεύμα των Μανιατών, την έννοια του έθνους, την αρχαιοελληνική καταγωγή των Μανιατών.

Φυσικά όλα τα παραπάνω ανήκουν στην σφαίρα της διπλωματίας και της εξωτερικής πολιτικής. Ο Ναπολέων μπορεί κατά καιρούς να εμφανιζόταν σαν φιλέλληνας πάντα όμως είχε στο νου του τα συμφέροντα της Γαλλίας. Η σύναψη διομολογήσεων μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας επί των ημερών του είναι απόδειξη των ισσοροπιών  που ήθελε να κρατήσει. Αντικειμενικός του σκοπός ήταν να κρατήσει τους Ρώσους μακριά από την Μεσόγειο.